Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1428 K.2025/301

Kurum vekili, sanık müdafii, katılan ... ve vekilinin istinaf başvurularının; kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2.maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrik indirimin oranına ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin üst hadden belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

3.Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

suçta kullandığı aletin elverişliliği, darbe sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri ile katılanda meydana gelen yaralanmaların yeri ve nitelikleri ile sanığın eylemine son verme şekli dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında uygulanan haksız tahrik indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinde yer alan "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki düzenleme gereği kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenleAntalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2022/541 Esas, 2022/1388 Karar sayılı kararına yönelik katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının ilgili bölümüne, “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesine göre 10.250,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,