Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/150 K.2024/2908

Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1, maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan sanık ...'in duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94/1. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2020 tarihli ve 2019/41 Esas, 2020/73 Karar sayılı kararı ile; a. Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 25/1. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı, b.

Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, ayrı ayrı 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararları, c. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, d.

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.03.2021 tarihli ve 2020/1787 Esas, 2021/826 Karar sayılı kararı ile; a. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, b. Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik ve katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan sanıklar müdafilerinin (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca anılan hükümler yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; i.

Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, ii.

Katılan sanık ...'ın hakkında katılan sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, iii.

Sanık ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanıklar ..., ..., ... ve ...’nın katılan ...’e yönelik eylemlerinden dolayı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmalarına, sanıklar ... ve ... hakkında eksik ceza tayin edildiğine, haksız tahrik ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanmamasına, katılan sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; üzerine atılı suçu işlemediğine, diğer sanık ... ile iştirak iradesinin bulunmadığına ve mahkemece katılana yönelik tekme attığının kabulü nedeniyle sadece bu eylemin neticesinden sorumlu tutulması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; katılan sanık ...’ın diğer katılan sanık ...’in bir tanıdığının kızıyla nişanlandığı, katılan sanık ...’in ...'ın nişanlandığı kızın babasına ...'dan bahisle olumsuz sözler söylediği, nişanlısının babasının da ...'la bu hususta konuştuğu, ...'ın, ...'in kendisi hakkında haksızlık içeren olumsuz sözler söylemesi üzerine kapıldığı haksız tahrik altında katılan sanık ...'in bulunduğu kahvehaneye gittiği, ...'e.

"Sen benim hakkımda kayınpederime olumsuz şeyler söylemişsin, benim ne kötülüğümü gördün ben senin oğlun yaşındayım!" şeklinde sözler sarf ettiği ve tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılan sanık ...'ın eline geçirmiş olduğu bir cam şişeyle katılan sanık ...'in kafasına vurduğu, katılan sanık ...'in de kendisini savunmak amacıyla eş zamanlı olarak elinde bulunan bardakla ...'a vurduğu, katılan sanık ...'ın yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı, katılan sanık ...'ın arkadaşı olduğu anlaşılan sanık ...’in henüz taraflar kahvehane içindeyken kavgaya dahil olarak tekme atmak suretiyle ...'e vurduğu,

devamında katılan sanıklar ... ve ...'in kahvehane sahibi tarafından dışarıya çıkarıldıkları, burada taraflar arasında devam eden kavgada ...'in sandalyeyle ...'a vurmaya çalıştığı, katılan sanık ...’ın da bıçakla katılan sanık ...’i batına nafiz kesi olacak, hayatî tehlike geçirecek ve vücudunda orta (2.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

katılan sanık ...'e yönelik kasten yaralama eyleminin sanıklar ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin, sanıklar ... ve ...'ın ...'e yönelik herhangi bir eylemlerinin bulunmadığının ve yine katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama eyleminin katılan sanık ... tarafından gerçekleştilirildiğinin saptandığı,

katılan sanık ...'in yaralanmasının yeri ve niteliği, sanık ...'in katılan ...'e yönelik eyleminin henüz bıçaklanma eylemi gerçekleşmeden önce tekme atmaktan ibaret olması diğer sanık ...'ın da eylemine kendiliğinden son vermiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, suç vasfının kasten yaralama olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık ... hakkında dosya kapsamıyla uyumlu şekilde katılan sanık ...'ten kaynaklanan haksız davranışlarla orantılı olarak, yeterli ve yasal gerekçeyle haksız tahrik indirimi uygulandığı,

yine takdîri indirim hükümlerinin uygulanması mahkeme takdîrinde olup dosya kapsamı ile uyumlu şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek sanıklar ... ve ... hakkında uygulandığı, sanık ... hakkında belirlenen temel ceza miktarının sanığın eylemi neticesinde oluşan zarar ve tehlikenin ağırlığıyla orantılı olduğu anlaşıldığından, hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden; sanık ...'in arkadaşı olan sanık ...'ın katılan ...'e beslediği husumet nedeniyle kahvehane içerisinde konuştukları sırada sanık ...'ın katılan ...'in başına şişeyle vurması üzerine çıkan kavgaya dahil olarak ...'e tekme attığı ancak kavganın taraflarının kahvehane dışına çıkartılmasından sonra katılan ...'e yönelik eylemi bulunmadığı, katılan ...'in sanık ... tarafından hayatî tehlike oluşturacak şekilde bıçakla yaralanması eylemi üzerinde sanık ... ile ortak hakimiyet kurduğuna ilişkin yeterli delil bulunmadığı,

bu nedenle sanık ...'in katılan ...'in bıçakla hayatî tehlike geçirecek şekilde yaralanmasından sorumlu tutulamayacağı ancak kahvehane içerisinde sanık ...'ın silahtan sayılan şişeyle katılan ...'in başına vurduğunu görmesine rağmen katılan ...'e tekme atmak şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 86/3-e maddelerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle suç niteliğinin yanılgılı belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden; katılan sanık ...’in katılan sanık ...'ın müstakbel kayın pederine ... hakkında olumsuz konuşmasından kaynaklanan haksız tahrik altında ...'ın kendisine şişeyle ve beden yoluyla saldırması üzerine olay anında elinde bulunan çay bardağıyla kendisini savunmak için ...'ı yaraladığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.04.2022 tarihli ve 2022/1-58 Esas,

2022/265 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere her ne kadar ilk haksız eylem katılan sanık ... tarafından gelmişse de sanık ...'in olay anında kendisine yönelmiş devam eden haksız bir saldırı karşısında o anki durum ve imkanlarla saldırı ile orantılı şekilde karşılık verdiği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca meşru savunmanın şartlarının oluştuğu ve beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen.

“On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... ve vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden. Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.03.2021 tarihli ve 2020/1787 Esas, 2021/826 Karar sayılı kararında katılan ... ve vekilinin öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3. Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden. Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklandığı üzere sanık ... hakkında suç vasfı ve fazla ceza tayini, (4) numaralı bentte açıklandığı üzere sanık ...'in eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığının gözetilmemesi nedenleriyle katılan ... ve müdafii ile sanık ...'in temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi