Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1509 K.2024/5429

Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2022 tarihli, 2021/363 Esas, 2022/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 81/1, 29/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 23.09.2022 tarihli, 2022/520 Esas, 2022/1994 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1. fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 53/1, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrike ve derecesine, takdiri indirime ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle, cezanın miktarına, haksız tahrike ve derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Maktul ...'nün, arkadaşı olan tanık ...'ün sanık ...'e ait olan birahanede bulunmasından rahatsızlık duyması nedeniyle alkollü bir şekilde olay yerine gittiği, burada bulunan taburelere tekme atarak birahaneye girdiği, olay yerinde bulunan tanık Yavuz'a "çek elini la" şeklinde sataşmak suretiyle olayları başlattığı, sanığın maktulü uyardığı, birahanenin içinde tarafların birbirlerine karşılıklı hakarette ve sataşmada bulunduğu,

tartışmanın dışarıya taştığı ve karşılıklı hakaretlerin burada da devam ettiği, bu süreçte maktulün yanında bulunan arkadaşları tarafından engellenmek istenmesine rağmen sanığın iş yerine defaatle ve olayı devam ettirmek üzere girdiği, ısrarlara rağmen olay yerine geldiği araca binip uzaklaşmak istemediği, hangi tarafın başlattığı belli olmayan şekilde sanık ve maktulün ellerindeki bıçaklar ile birbirlerine doğru saldırdıkları, sanığın karın bölgesinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı,

maktulün ise göğüs ve bel bölgelerinden aldığı 2 adet bıçak darbesi nedeniyle kesici delici alet yaralanmalarına bağlı kosta kesisi ile karakterli iç organ kesilmelerinden gelişen iç ve dış kanama sonucu vefat ettiği anlaşılan olayda.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulumadığı,

sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, maktulün hakkında Adli Tıp Kurumu Ankara Morg İhtisas Dairesi Başkanlığı tarafından düzenlenen 01.11.2021 tarihli otopsi raporuna göre yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırının aşılması koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 23.09.2022 tarihli, 2022/520 Esas, 2022/1994 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Ankara