Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1639 K.2023/4052

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği sanığın katılan ...'yi kasten yaralaması bakımından miktar itibariyle temyiz talebinin reddi gerektiği, sanığın katılan ...'ı kasten yaralaması bakımından temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Arpaçay Sulh Ceza Mahkemesinin, 17.03.2010 tarihli ve 2009/110 Esas, 2010/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında her iki katılanı kasten yaralamadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 5 ay hapis cezası verilip aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3000 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

2. Arpaçay Sulh Ceza Mahkemesinin, 17.03.2010 tarihli ve 2009/110 Esas, 2010/45 Karar sayılı kararının sanık ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 27.02.2013 tarihli ve 2012/2343 Esas, 2013/7882 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Arpaçay Sulh Ceza Mahkemesinin, 15.01.2014 tarihli ve 2013/8 Esas, 2014/5 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanık hakkında katılan ...'yi kasten yaralamadan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uyarınca 3000 TL adli para cezasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

B. Sanık hakkında katılan ...'ı kasten yaralamadan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) ve (e) bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uyarınca 3740 TL adli para cezasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. Arpaçay Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2020 tarihli ve 2020/84 Esas, 2020/97 Karar sayılı kararı ile hükümlerin açıklanması suretiyle;

A. Sanık hakkında katılan ...'yi kasten yaralamadan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uyarınca 3000 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

B. Sanık hakkında katılan ...'ı kasten yaralamadan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) ve (e) bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uyarınca 3740 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; Kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık; kaymakamlık görev belgesi ile sabit olduğu üzere geçici olarak muhtar olarak görevlendirilen ...'tan beş adet büyükbaş hayvan için menşe şehadetnamesi istemiş ve hayvanların menşei ile ilgili şüpheleri olan katılan ...'ın bu belgeyi vermemesi üzerine iki gün sonra karşılaştıklarında sopa ile ...'a ve yanında bulunan Abdulbaki'ye vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde kasten yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları, olay tutanakları dosyada mevcuttur.

3. Her iki katılan için aldırılan 13.11.2009 tarihli adli raporlar dosyada mevcuttur.

4. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sair temyiz sebepleri yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanların adli raporlarına yansıyan yaralanmaları dikkate alındığında belirlenen temel cezaların yerinde olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılanlardan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylem saptanamadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Bozma ilamı yönünden

İlk derece Mahkemesince 06.11.2013 tarihli duruşmada Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 27.02.2013 tarihli ve 2012/2343 Esas, 2013/7882 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine rağmen, bozma sonrası 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık hakkında katılan ...'yi kasten yaralamadan verilen hüküm bakımından; Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Sanık hakkında katılan ...'ı kasten yaralamadan verilen hüküm bakımından; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Arpaçay Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2020 tarihli ve 2020/84 Esas, 2020/97 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,