Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1834 K.2025/3493

Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/546 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2022/630 Esas, 2022/1282 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında maktule karşı kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümle, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyizi istemi özetle; suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, maktulün başından yere düşme neticesinde yaralanmış olma ihtimali bulunduğundan ve sanık isnad olunan suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine, suç vasfının taksirle öldürme olarak değerlendirilmesi gerektiğine, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna, haksız tahrik indiriminin en üst sınırdan yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Maktulün olay tarihinde bakkal işlettiği, sanığın nişanlısı olan tanık ...'un olay günü saat 07.00 sıralarında alışveriş yapmak için maktulün bakkalına gittiği, tanığın alışveriş sırasında maktulün vücudunun çeşitli yerlerine dokunmak ve öpmek suretiyle kendisini taciz ettiğini iddia ederek nişanlısı sanığın ikametine gittiği ve durumu anlattığı, sanığın evde bulunan muştayı yanına alarak ve tanık ...'la birlikte bakkala gittikleri, sanık ile maktul arasından taciz meselesinden tartışma çıktığı, sanığın maktule muşta ile vurarak yere düşürdüğü,

sanığın muşta ile maktulün kafasına vurması neticesine maktulün beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu olaydan yaklaşık 2,5 ay sonra tedavi gördüğü hastanede yaşamını yitirdiği olayda,

1. Sanığın nişanlısının taciz edildiğini öğrenmesi üzerine maktul ile arasında boğuşma şeklinde yaşanan kavga sırasında sanığın maktule birden fazla kez vurduğuna ilişkin delil bulunmaması, darbenin şiddeti, yaralanmanın niteliği ve sanığın eylemine devam etmesine ciddi engel teşkil eden hal olmadan son vermesi karşısında suç vasfının kasten yaralama sonucu ölüme neden olma olduğuna ilişkin tespitte isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, suç vasfına yönelik Tebliğname' nin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, somut olayda tasarlayarak öldürme ve taksirle ölüme neden olma suçlarının kanuni unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından,

ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Maktulün ölümünün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, maktulün kafatasında veya vücudunda herhangi bir kemik kırığı meydana gelmediği nazara alındığında 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümlesi gereği yapılan uygulama sırasında, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, suçun işlenişinde kullanılan araç, maktulün yaralanmasının niteliği birlikte gözetilerek makul seviyede bir ceza tayini yerine yazılı şekilde en üst hadden cezaya hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Maktulün, sanığın nişanlısı olan tanık ...'a karşı cinsel tacizde bulunduğu iddiası üzerine sanığın, maktule yönelik eylemi gerçekleştirmiş olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesine göre sanığın cezasında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiği gözetilmeden, yarı oranında indirim yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri fazla ceza tayini ve haksız tahrikin derecesi yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi