Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/203 K.2024/4548

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2020/46 Esas, 2021/67 Karar sayılı kararı ile sanıklar Ekrem, Niyazi ve Sefa hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.02.2022 tarihli ve 2022/95 Esas, 2022/485 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1- (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebebi özetle; sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, eksik incelemeye ve delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıklar Niyazi ve Ekrem'in kardeş oldukları, sanık ...'nın da Niyazi'nin kızının arkadaşı olduğu, olay günü akşam katılanın motorunu bıraktığı yere gittiğinde motorun telinin kesilmiş ve bujisinin çıkarılmış olduğunu gördüğü, tamir etmeye çalışırken sanık ...'nin ele geçmeyen tahra ile "seni burda geberteceğiz" diyerek katılanın kafasına vurduğu, sanık ...'in de Niyazi'nin yanında bulunduğu,

katılanın yanına bu kez sanık ...'nın geldiği ve tahra ile katılana vurmaya devam ettiği, sanıkların eylemi nedeniyle katılanın hayati tehlike geçirecek ve hayat fonksiyonlarını (5.) derece etkileyecek şekilde kemik kırığı oluşacak nitelikte yaralandığı iddiası ile sanıklar hakkında kamu davası açıldığı ancak; yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetlerine yeter delil bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan ayrı ayrı beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2022/95 Esas, 2022/485 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Dinar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,