Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2225 K.2024/5208

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Kanunu’nun 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 307/3. fıkrası gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2016 tarihli ve 2014/144 Esas, 2016/503 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 05.05.2017 tarihli ve 2017/728 Esas, 2017/744 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1- (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2021/11411 Esas, 2022/331 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca asgari hadden uzaklaşarak indirim yapılması gerektiği nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2022/117 Esas, 2022/156 Karar sayılı kararı ile.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62, 53 . maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması ve alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Temyizin kapsamına göre. 1.Olay tarihinde aralarında önceden husumet bulunan katılan ile sanığın tanık Kimlilir'in işletmekte olduğu dernek lokalinde karşılaştıkları, katılan ile sanık arasında ters bir bakışma olduğu ardından sözlü sataşmaya dönüştüğü bunun üzerine de dernek lokalini işleten Kimlilir'in her iki tarafı da dernek lokalinden dışarı çıkardığı, dernek lokali dışına çıkan katılanın muşta ile sanığın yüzüne vurarak hayati tehlike geçirmez ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede kasten yaraladığı,

sanığın ise katılanı bıçakla dört yerinden bıçaklayarak hayati tehlike geçirir basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve organlarından birinin sürekli zayıflamasına neden olacak derecede yaraladığı anlaşılan olayda.

2.Mahkemece 21.04.2022 tarihli duruşmada, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve mezkûr ilâmda, "müştekiden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden fiilin ulaştığı boyut dikkate alınarak, sanık hakkında kurulan hükümde, TCK’nin 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari hadden uzaklaşarak indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde asgari oranda indirim yapmak suretiyle fazla ceza tayini," denilmek suretiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

bozma ilâmına uyulmasına karar veren Mahkemece 1/4 ile 3/4 arasında ceza indirimi öngören 5237 sayılı Kanun’un 29/1. maddesi uyarınca asgariye yakın oranda (1/4'e yakın oranda) indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, bozma ilamı etkisiz kılınacak şekilde yeniden kurulan hükümde “TCK.nun 29. maddesi gereğince taktiren 1/2 oranında indirim yapılarak” denilmek suretiyle haksız tahrik indirim oranı (1/2) olarak takdir edilerek sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının somut olayda oluşmadığı,

sanığın katılanı birden fazla bıçak darbesi ile hayati tehlike geçirmesine ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı olayda sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından sanık hakkında kasten öldürme suçundan hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı ceza tayin edildiği,

sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında eleştiri nedeni dışında isabetsizlik olmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2022/117 Esas, 2022/156 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. fıkrası uyarınca Adana