Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/223 K.2024/5147

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesinin gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

önceki hükmün Askeri Yargıtay tarafından temyiz incelemesinden geçerek bozulmuş olması karşısında istinaf yasa yoluna tabi olmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ...Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 30.09.2014 tarih, 2013/1269 Esas, 2014/533 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında mağdurlara kaşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81, 35, 32/2, 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.(Kapatılan) Askeri Yargıtay

3. Dairesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2015/187 Esas, 2015/220 Karar sayılı kararıyla, hükümlerin "eksik inceleme ve suç vasfı" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Askeri Yargıtay Başsavcılığının itirazı üzerine. (Kapatılan) Askeri Yargıtay Daireler Kurulu'nun 04.06.2015 tarih, 2015/65 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararıyla; hükümlerin "eksik inceleme" nedeniyle verilen hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamı üzerine, ...Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 14.12.2016 tarihli ve 2015/497 Esas, 2016/439 Karar sayılı görevsizlik kararı uyarınca dosyanın gönderildiği Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2019/370 Esas, 2021/265 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında; a.

Mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 266/1, 35/2, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, b. Mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 266/1, 35/2, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun sabit olmadığına, eksik incelemeye, sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkindir .

III. GEREKÇE

1. Sanığın olay tarihinde...

Jandarma Komutanlığı emrinde görevli Jandarma Er olarak görev yaptığı, olay günü saat 18:00-20:00 saatleri arasında araç nizamiye nöbetçisi olduğu, sanıkla birlikte mağdur ...'in de nizamiyede görevli olup araç giriş çıkışlarında nizamiye kapısını açıp kapattığı, saat 18:30 civarında hastaneye sevk edilecek er ve erbaşı taşıyan askeri minibüsün mağdur ... yönetiminde sanığın nöbet tuttuğu nizamiyeden kışlaya girdiği, Yasin'in nizamiyeden yaklaşık 28 metre ötede İlçe Jandarma Hizmet Binası önünde aracını durdurarak içindeki hastaları indirdiği,

bilahare çıkış için kolaylık olsun diye aracının önü nizamiyeyi gösterecek şekilde çevirerek park ettiği, aracın farlarını söndürüp motorunu durdurmak için kontağı kapattığı sırada sanığın nöbeti gereği taşıdığı herhangi bir arızası bulunmayan yarım dolduruştaki G3 piyade tüfeğinin kurma kolunu çekip bıraktığı, şarjörü çıkarıp yeniden kurma kolunu çektiği ve kurma kolunu ilk çekip bıraktığında atım yatağına sürülen emniyet maksadıyla şarjörün en üstüne konulan manevra fişeğini atım yatağından dışarı attığı, şarjörü yeniden tüfeğe takıp kurma kolunu bir daha çekip bırakarak atım yatağına gerçek fişek sürdüğü,

devamında biraz evvel giriş yapıp park eden askeri aracın bulunduğu yere doğru hedef gözetmeksizin bir el ateş ettiği, merminin dikiz aynasının 15-20 cm sağından girdiği, aracın arka sağ kapı kaportasının üst kısmından çıktığı, sanığın ateş etmesinin müteakip yanında görev yapan mağdur ...'in sanığa "ne yapıyorsun" şeklinde tepki vermesi üzerine sinirlenerek tüfeğini çevirdiği ve mağdur ...'i hedef alarak yakın mesafeden yeniden tetiğe bastığı ancak silahın ateş almadığı, bu kez silahın kurma kolunu çekip bırakmaya başladığı, silah sesi üzerine olay yerine gelen günün nöbetçi astsubayının sanığa yaklaşıp tüfeği elinden aldığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı eksik araştırmanın bulunmadığı hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın mağdur ...'e yönelik eylemine ilişkin olarak belirlenen suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı,

Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporlara göre sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirlendiği, tebliğnamedeki ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiş, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Mağdur ...'e yönelik eylem yönünden; sanığın yaptığı atış sonucu mağdurun isabet almaması, atışın hedef gözetilmeksizin yapılması, atış mesafesi ve sayısı, atış sonrası araçtan inen mağdurun daha kolay bir hedef haline gelmesine rağmen, sanığın eylemine devam etmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğuna dair somut ve kesin bir delil bulunmadığı, sanığın mağdura yönelik eyleminin "silahla tehdit" suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Mağdur ...'e yönelik eylemi yönünden ; sanığın silahının ateş almaması sonucu mağdurun isabet almadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, Dairemizin yerleşik içtihatları uyarınca hiç isabet bulunmayan hallerde uygulanan 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi yerine, yazılı biçimde uygulama yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3 ve 4.) paragraflarında açıklanan nedenlerle Elazığ