Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2286 K.2024/3366

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.

maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2019 tarihli ve 2018/824 Esas, 2019/1598 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 86/1, 3-e, 87/1-c-son, 29, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2021/137 Esas, 2021/320 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının ve katılanın istinaf başvurusunun hesap hatası yapılarak eksik ceza tayini nedeniyle sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede;

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.04.2017 tarihli ve 2015/1167 Esas, 2017/247 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin birinci fıkrasının uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçları yönünden; Sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1 maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçu yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz sebepleri ek savunma hakkı tanınmaması sonucu savunma hakkının kısıtlanması ve hak yoksunluklarının uygulanmaması yönünden yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2021/137 Esas, 2021/320 Karar sayılı kararının başkaca yönleri incelenmeksizin, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,