Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/2337 E. , 2023/5894 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/120 E., 2022/319 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, Kasten öldürmeye teşebbüs, Kasten yaralama KARAR : Direnme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Tevdii Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2022 tarihli 2022/120 Esas 2022/319 Karar
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/2337 E. , 2023/5894 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/120 E., 2022/319 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, Kasten öldürmeye teşebbüs, Kasten yaralama KARAR : Direnme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Tevdii Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2022 tarihli 2022/120 Esas 2022/319 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2021/7978 Esas 2022/1519 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 ... maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede; Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2018 tarihli 2017/161 Esas ve 2018/44 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... oğlu ...’ın mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, b) Sanık ...’ın maktul ...'ı kasten öldürme ve mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine, c) Sanık ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, d) Sanık ...’ın maktul ...'ı kasten öldürme, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine, e) Sanık ...’ın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, f) Sanık ... oğlu ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine, g) Sanık ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine, karar verilmiştir. 2. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2018 tarihli 2017/161 Esas ve 2018/44 Karar sayılı kararının katılanlar vekili, sanık ... oğlu ... ile sanık ... oğlu ... müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2021/7978 Esas 2022/1519 Karar sayılı ilamı ile; ''1) Sanık ... oğlu ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ...’i kasten öldürme ve mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden; Sanıklar ... ve ...’ın birlikte karar ve irade birliği içerisinde ve fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak maktul ...'i kasten öldürme, sanıklar ... oğlu ......,ve ...’ın mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını işledikleri anlaşılmakla, TCK'nin 37. maddesi uyarınca fail olarak cezalandırılmaları yerine, beraatlerine karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 2) Sanıklar ..., ... oğlu ... ve ... hakkında maktul ...’i kasten öldürme ve mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden; Sanıklar ..., ... oğlu ... ve ...’ın, olay sırasında ellerinde tabanca bulunmadığı, diğer sanıklar ... oğlu ..., ... ve ...’ın yanında bulunmalarına rağmen öldürme ve öldürmeye teşebbüs eylemlerine fail olarak katıldıklarının ispat edilemediği, ancak olay yerine gelip, eylemlerine destek vererek diğer sanıkların fiillerini kolaylaştırıp, kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarına TCK'nin 39. maddesi kapsamında yardım eden olarak katıldıkları anlaşıldığı halde, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi, 3) Sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; Sanık ... hakkında mağdur ...'a sopa ile vurarak kasten silahla yaralama suçunu işlediğinden bahisle açılan dava hakkında hüküm kurulmaması; iddianame içeriğine göre aynı mağdura aracı ile kasten çarparak yaralama suçundan ise sanık ... hakkında açılmış bir dava bulunmadığı halde, bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 225/1. maddesine aykırı davranılması,'' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2022 tarihli 2022/120 Esas 2022/319 Karar sayılı kararı ile e Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2021/7978 Esas 2022/1519 Karar sayılı ilamına direnilmesi ile; a) Sanık ... oğlu ...’ın mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, b) Sanık ...’ın maktul ...'ı kasten öldürme ve mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine, c) Sanık ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, d) Sanık ...’ın maktul ...'ı kasten öldürme, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine, e) Sanık ...’ın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, f) Sanık ... oğlu ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine, g) Sanık ...'ın maktul ...'ı kasten öldürme, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz istemi; bütün sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle ayrı ayrı kasten adam öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından cezalandırılmalarına, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Direnme kararına konu Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2022 tarihli, 2022/120 Esas 2022/319 Karar sayılı Kararı ile; ''Olayın oluşu, meydana gelen netice, hazırlık ve yargılama aşamasındaki tanık, sanık ve katılanlara ait tüm beyanların birlikte değerlendirilmesi ve mevcut delil durumuna göre; olay yerine gelen ilk araçtan inen ... oğlu ...'ın öldürme kastıyla silahını ...'e ateşlediği, müteveffa ...'in göğsünden aldığı ateşli silah yarası ile yere düştükten sonra evinin içine doğru sürüklenmeye çalıştığı ve olay yerinde hayatını kaybettiği, müteveffanın hayatını kaybetmesine neden olan ateşli silah yaralanmasının sanık ... oğlu ...'ın silahından çıkan kurşun yarasıyla meydana geldiği, ... oğlu ...'ın 05.08.2010 tarihli beyanı, olayla ilgili dinlenen ...'ın 24.03.2010 tarihli beyanı ve tarafların mahkememizce samimi görülen beyanlarına göre müteveffa ...'in hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan eylemden dolayı ... oğlu ...'ın asli fail olarak cezai sorumluluğu bulunmaktadır. Sanıkların müteveffa ... ile birlikte öncelikli hedeflerinden olan katılan ...'in de sanık ...'ın silahından çıkan mermilerin isabeti sonucu yaşamı tehlikeye girecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, katılanın ateşli silah yaralaması nedeniyle kalın bağırsaklarının alındığı, olayın oluşu, yaralanmasının vehameti ve niteliğine göre sanık ...'ın katılan ...'e yönelik eyleminin öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerektiği, sübut ve mevcut deliller ile örtüştüğünden bu konudaki katılanın beyanına itibar etmek gerektiği, ayrıca sanığın 14.10.2010 tarihli duruşmada katılan ...'in ayaklarına doğru ateş ettiğini ikrar etmesi, sanığın bu ikrarının sanık ... oğlu ...'ın 22.04.2011 tarihli duruşmada verdiği ifadesi ile de teyit edilmesi ve katılana ait doktor raporu gözönüne alındığında, sanık ...'ın eyleminin katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmiştir. Sanık ...'ın, katılan... ...'ı isabet alarak silahını ateşlemesi sonucunda katılan...'da ateşli silah yaralanması nedeniyle 20 gün iş ve güç kaybının oluştuğu, katılan...'ın 05.05.2010 tarihli celsedeki beyanı ve sanık ...'ın 14.10.2010 tarihli duruşmadaki...'ı ateşli silahla yaraladığı yönündeki ikrarına ve samimi bulunan 13.07.2012 tarihli celsedeki beyanına göre katılan...'a yönelik sanığın eyleminin ateşli silahla yaralamaktan ibarettir. Sanık ... oğlu ...'ın ise yanında getirdiği sopa ile katılan ...'ı sağ el 4. ve 5. parmağında 1 ay süre ile iş ve güç kaybı oluşturacak ve kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaraladığı, dolayısıyla katılanda kemik kırığı meydana gelecek şekilde oluşan yaralanmanın sanık ... oğlu ...'ın eylemi ile gerçekleştiği, ayrıca sanık ...'ın da katılan ...'a arkasından araba ile çarptığı ancak katılanda kemik kırığı oluşturacak yaralanmanın sanık ...'ın araba ile çarpması eylemi ile illiyet bağının bulunmadığı, doktor raporu, olayın oluşu ve tüm tarafların beyanlarının değerlendirilmesi ile anlaşıldığından sanık ...'ın sadece katılan ...'a araba ile çarpma eyleminden dolayı kasten yaralama suçundan sorumlu tutulması gerektiği, bu nedenle katılan ...'un yaralanması suçundan dolayı sanık ... ile sanık ... oğlu ...'ın eylemleri birbirinden bağımsız olarak değerlendirilerek bu sanığın eyleminin diğerlerinden ayrılarak sanık ...'ın katılan ...'a karşı araba ile çarpması eylemi, dosyadaki delil durumu, sanık ve katılanın beyanları ile sabit olduğundan sanık ...'a TCK'nin 86/2. maddesinden ek savunma hakkı verilerek kasten yaralama, sanık ... oğlu ...'e ise kemik kırığı yaratacak şekilde kasten yaralama eyleminden dolayı ceza verilmesi gerekmiştir. Açıklanan gerekçelerle, dosya kapsamında, sanıklar ... ve ...'ın birlikte karar ve irade birliği içerisinde ve fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak maktul ...'in kasten öldürülmesi eylemine TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle, yine sanıklar ... oğlu ... ve ...'ın mağdur ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına TCK'nin 37/1. maddesi kapsamında yardım eden olarak katıldıklarına, ellerinde silah bulunmayan sanıklar ..., ... oğlu ... ve ...'ın maktulün kasten öldürülmesi ve ......'in kasten öldürülmeye teşebbüs edilmesi eylemlerine TCK'nin 39. maddesi delaletiyle yardım eden olarak katıldıklarına dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil bulunmamaktadır. Sanık ...'ın katılan ...'a araba ile çarpması eylemi iddianamenin anlatımında açıkça yer aldığından, yargılama aşamasında da sanık ikrarı ve sair deliller ile bu husus sabit olduğundan, bu hususlara yönelen bozma kararına direnilmiştir." şeklindeki gerekçelerle Yargıtay bozma ilâmına karşı direnme kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Karkamış Belediyesi tarafından inşa edilen yolun mağdur ...’in tarlasına bitişik mesafeden geçirilmek istenmesi nedeniyle belediye başkanı olan sanık ...'un talebi üzerine mağdur ... ile sanık ...'un görüştükleri, aralarında anlaşma sağlanamadığı, kısa bir süre sonra mağdur ... ve kardeşi olan maktul ... ile sanık ... arasında, mağdur ...'e ait tarlada yeniden tartışma yaşandığı, mağdur ...'in yolun tren yolu kenarından geçmesini önerdiği, sanık ...'un ise kabul etmeyerek küfürlü sözler sarfettiği, bunun üzerine mağdur ... ve maktulü darp etmek amacıyla sanık ...’un üzerine yürüdükleri, maktulün yumruk vurarak ...'u yere düşürdüğü, olay yerinde bulunanların mağdur ... ve maktul ...'i tutarak ...'un daha fazla darp edilmesine engel oldukları, tarafların olay yerinden ayrıldığı, mağdur ... ile maktulün evlerine, sanık ...'un da ilçe merkezine döndüğü, tartışmayı duyan sanık ...'un yakın akrabaları olan sanıklar ... oğlu ..., ..., ..., ... oğlu ...ile ...'ın, maktul ... ve mağdur ...'i aramaya başladıkları, olayın olduğu tarlanın yanına iki araçla gittikleri, Dacia marka ilk araçta ... oğlu ... ile ...'ın bulunduğu, sanık ...'ın yönetimindeki Clio marka ikinci araçta ise ... oğlu ...ve ...'nin bulunduğu, sanıkların ilk olayın geçtiği tarla mevkiinde maktul ve mağdur ...'i bulamadıkları, ilçe merkezine dönüşlerinde katılanların evinin önünden geçtikleri sırada evin önünde bulunan mağdur ... ve maktul ... ile yakın akrabaları olan ...'i görüp araçlarından indikleri, sanıklardan ..., ... ve ... oğlu ...'in adli emanette kayıtlı ateşli silahlarla evlerinin önündeki avlu kapısında durmakta olan maktul ... ve mağdur katılan ...'e ateş ettikleri, açılan ateş sonucunda maktul ...'in öldüğü, mağdur ...'in ise sağ iliak bölgeden ve sakral alt kısımdan isabet alarak ayrı ayrı batına nafiz olacak, ince ve kalın bağırsaklarda harabiyete ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı, olay sırasında sanık ... oğlu ...'in maktulün abisi olan mağdur ...'u sopa ile darp ettiği, tüm sanıkların olay yerinden birlikte kaçarak uzaklaştıkları, olayda; 1) Sanık ... oğlu ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktul ...'i kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ...’i kasten öldürme ve mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden; Sanıklar ... ve ...’ın birlikte karar ve irade birliği içerisinde ve fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak maktul ...'i kasten öldürme, sanıklar ... oğlu ... ve ...’ın mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını işledikleri anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi uyarınca fail olarak cezalandırılmaları yerine, beraatlerine karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 2) Sanıklar ..., ... oğlu ... ve ... hakkında maktul ...’i kasten öldürme ve mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümler yönünden; Sanıklar ..., ... oğlu ... ve ...’ın, olay sırasında ellerinde tabanca bulunmadığı, diğer sanıklar ... oğlu ..., ... ve ...’ın yanında bulunmalarına rağmen öldürme ve öldürmeye teşebbüs eylemlerine fail olarak katıldıklarının ispat edilemediği, ancak olay yerine gelip, eylemlerine destek vererek diğer sanıkların fiillerini kolaylaştırıp, kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarına 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi kapsamında yardım eden olarak katıldıkları anlaşıldığı halde, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi, 3) Sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; Sanık ... hakkında mağdur ...'a sopa ile vurarak kasten silahla yaralama suçunu işlediğinden bahisle açılan dava hakkında hüküm kurulmaması; iddianame içeriğine göre aynı mağdura aracı ile kasten çarparak yaralama suçundan ise sanık ... hakkında açılmış bir dava bulunmadığı halde, bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 ... maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması, hatalı bulunarak; mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2022 tarihli, 2022/120 Esas 2022/319 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.02.2022 tarihli ve 2021/7978 Esas 2022/1519 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 04.10.2023 tarihinde karar verildi.