Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2352 K.2023/4842

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akyurt Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2015 tarihli kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından bozulması üzerine verilen 04.07.2018 tarihli ve 2018/40 Esas, 2018/341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Akyurt Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2018 tarihli ve 2018/40 Esas, 2018/341 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.02.2021 tarihli ve 2021/3539 Esas, 2021/2492 Karar sayılı kararı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve haksız tahrik indirimi uygulanırken asgari hadden indirim yapılması gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Akyurt Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/252 Esas, 2022/635 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ancak 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı gereğince cezasının 2 ay 15 gün üzerinden infaz edilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, meşru savunmaya, suç vasfının hatalı olarak belirlendiğine, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdur arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü tarafların buluştukları ve kavgaya tutuştukları, kavga sırasında sanığın bıçakla mağduru yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur anlatımları, olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü bulunan tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Mağdur hakkında tanzim olunan adlî muayene raporunda sol gluteal bölgede bulunan kesici delici alet yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mağdur beyanı ve adlî muayene raporu karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının

dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kim tarafından başlatıldığı belirlenemeyen kavga da ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemediğinden haksız tahrik hükmünün uygulandığı meşru savunma şartlarının oluşmadığı, uygulanan haksız tahrik oranın isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akyurt Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/252 Esas, 2022/635 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,