Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2388 K.2023/4772

reddi kararı

Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin itirazının İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2022 tarihli, 2022/149 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiş olduğu anlaşılmış olup söz konusu karar inceleme dışı bırakılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.07.2022 tarihli ve 2022/1292 Esas, 2022/1768 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 Tarihli Ve 2020/86 Esas, 2022/10 Karar Sayılı Kararıyla

1. Sanık ... hakkında şikayetçi ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanık ... hakkında şikayetçi ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'u kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği ayrı ayrı beraatlerine,

Karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 Tarihli Ve 2022/1292 Esas, 2022/1768 Karar Sayılı Kararıyla Katılan sanıklar ve şikayetçi sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 Tarihli Ve 2022/1292 Esas, 2022/1768 Karar Sayılı Ek Kararıyla Katılan sanıklar müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi; sanıklar ... ve ...’un eylemlerinin meşru savunma kapsamında olduğuna, sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarının hatalı olduğuna, sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Sanıklar ... ve ... Hakkında İlk Derece Mahkemesince Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine İlişkin İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine Daire Hükümler Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendine göre ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının, aynı Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen kesin hüküm niteliğindeki kararlardan biriyle sonuçlanmaması hâlinde temyiz edilebilir olduğu

anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Şikayetçi Sanıklar ... ve Şekibe Hakkında İlk Derece Mahkemesince Kurulan Beraat Hükümlerine İlişkin İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine Daire Hükümler Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/1292 Esas, 2022/1768 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,