Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2498 K.2023/7780

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, Dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muğla Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.1989 tarihli 1988/152 Esas, 1989/62 Karar sayılı kararı ile; hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 450 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31, 33, 40 ıncı maddeleri uyarınca müebbet ağır hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına, kamu hizmetinden yasaklanmasına ve kısıtlılığına, 2. Hükmün hükümlü tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 21.09.1989 tarihli ve 1989/2386 Esas, 1989/2391 Karar sayılı ilâmı ile onanmasına, 3. Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine yapılan uyarlama yargılaması sonucunda Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.08.2005 tarihli 1988/152 Esas, 1989/62 Karar sayılı kararı ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe olduğu kabulü ile hükmün müebbet hapis cezası olarak infazına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına,

4. Şartla tahliye kararının geri alınıp alınmayacağı yönünden yapılan inceleme sonucunda. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.05.2017 tarihli 1988/152 Esas, 1989/62 Karar sayılı kararı ile "uyarlamaya ilişkin 19.08.2005 tarihli kararın dosya üzerinden ve temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmesi nedeniyle" hükümlünün başvurusu ve re'sen temyize tabi olması nedeniyle Yargıtay'a temyizen incelenmek üzere gönderilmesine, 5. Yargıtay

1. Ceza Dairesi'nin 22.04.2022 tarihli ve 2021/11451 Esas, 2022/3119 Karar sayılı ilâmı ile; "a.765 sayılı TCK’nin 450/9, 59. maddelerinin uygulanması suretiyle belirlenen ceza miktarı ile 5237 sayılı TCK’nin olayla ilgili 82/1-(h), 62. maddeleri uygulandığında verilebilecek ceza miktarı aynı ise de, 5237 sayılı TCK’nin 53 maddesinin, 765 sayılı TCK’nin 31, 33 maddelerine göre daha lehe olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 82/1-(h), 62, 53 maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, b.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2008 tarih 2008/1-89-158 sayılı kararında açıklandığı üzere; uyarlama yargılaması sonucu kurulacak mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı CMK’nin 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK’nin 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak hükmün gerekçesiz bırakılması, c. 765 sayılı TCK’nin lehe olduğu kabul edilmesine rağmen, kesinleşen hükümdeki kamu hizmetlerinden yasaklılık cezasının kaldırılmasına,

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle karma uygulama yasağına aykırı davranılması," nedenleriyle bozulmasına, 5. Bozma sonrası Muğla

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli 2022/195 Esas, 2022/404 Karar sayılı kararı ile; hükümlü hakkında "kasten öldürme suçundan yapılan uyarlama sonucu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz istemi: kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, hükümlünün beraati gerektiğine, zamanaşımının dolduğuna ilişkindir

III. GEREKÇE

Hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan 765 sayılı Kanun'un 450 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31, 33, 40 ıncı maddeleri uyarınca kurulup Yargıtay

1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2022 tarihli 2022/195 Esas, 2022/404 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından temyiz dilekçesinde ve duruşmada öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.

12.12.2023 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... Taşpınar'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ün (CMK) yokluğunda 21.12.2023 tarihinde usulen ve açık olarak anlatıldı.