Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2557 K.2025/2472

Diyarbakır

13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2020/234 Esas, 2022/68 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/852 Esas, 2022/844 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının sanık ... hakkında koşulları oluşmadığı halde haksız tahrik hükmünün uygulanması hususu eleştirilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunma koşullarının mevcut olduğuna, katılanın kati raporuna bakıldığında eylemin öldürmeye teşebbüs olarak kabulünün mümkün olmadığına, gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince kuşkunun sanık lehine değerlendirilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, delillerin mahkumiyete yetersiz olduğuna, suç vasfının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağdur ... ile sanık ...'in olaydan önce sevgili oldukları, 2019 yılının Temmuz ayında ayrıldıkları, sanık ... ile sanık Diyarın daha sonra sevgili oldukları, olay günü mağdur ... ile sanık ...'in saat 14:30 sıralarında buluştukları, sanık ...'in kullanımında olan araçta vakit geçirdikleri, daha sonra mağdur ...'in sanık ...'i araç ile aldığı yere bıraktığı, akabinde sanık ...'in sanık ...'ı aradığı ve mağdur ...'in kendisine cinsel saldırıda bulunduğunu anlattığı, sanık ... ile sanık ...'ın buluştukları ve sanık ...'ın sanık ...'e bıçak verdiği,

akabinde mağdur ile sanık ...'in dosya içerisinde bulunan mesajlaşma içeriklerinden de anlaşılacağı üzere ısrarla mağdur ... ile buluşmak için ...'e mesaj attığı, akşam saatlerinde mağdur ... ile sanık ...'in buluştukları ve ...'na gittikleri, yürümeye devam ederek Doktorlar Sitesinin bulunduğu yere gittikleri, mağdur ... ile sanık ...'in tartıştıkları, bu sırada tarafları takip eden sanık ...'ın geldiği, sanık ...'ın vermiş olduğu bıçakla önce sanık ...'in mağdur ...'i sırt kısmından bıçakladığı, daha sonra sanık ...'ın mağdur ...'i göğsünden ve çeşitli yerlerinden birden fazla kez bıçakladığı,

mağdurun olay yerinden kaçarak uzaklaştığı olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından sanıklar müdafiilerinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Mağdur ...'ın yaralanmasına ilişkin düzenlenen dosya içerisinde mevcut raporlarda mağdurun vücudundaki üç ayrı kesinin niteliğinin ayrı ayrı değerlendirilmediği ve raporun bu haliyle hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmadığı anlaşılmakla.

Mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü'ne sevk edilerek, mevcut üç ayrı kesinin ayrı ayrı değerlendirmesinin yapılması ve ayrı ayrı yaşamını tehlikeye sokup sokmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı Kanun'un 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alındıktan sonra, suç vasfının tayini ve alt ve üst sınırlar arasında ceza belirlenmesi gerekeceği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri eksik inceleme yönünden yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/852 Esas, 2022/844 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak hükümlerin oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır