Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2844 K.2023/2431

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2018 tarihli ve 2017/448 Esas, 2018/287 Karar sayılı kararı ile 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükümlü ...'nun, işbu cezasının infazı sırasında, İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2020 tarihli ve 2020/77 değişik iş sayılı kararı ile 16.05.2020 tarihinden itibaren şartla tahliye edilmesini müteakip, infaz savcılığı tarafından hükümlünün denetim süresi içerisinde 21.09.2020 tarihinde işlediği eşe karşı basit yaralama suçundan İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2021/23 Esas, 2021/106 Karar sayılı kararıyla 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırıldığından bahisle şartla

tahliye kararının geri alınması talebi üzerine, hükümlü hakkındaki koşullu salıverilmenin geri alınması talebinin reddine dair İstanbul İnfaz Hakimliğinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/10863 dosya, 2021/12312 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.07.2021 tarihli ve 2021/754 değişik sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.02.2023 tarihli ve 94660652-105-34-22898-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve 2023/20479 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve 2023/20479 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Her ne kadar İstanbul İnfaz Hakimliğince, İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2020 tarihli ve 2020/77 değişik iş sayılı kararı ile 16.05.2020 tarihinden itibaren şartla tahliye edilen hükümlünün denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu basit yaralama suçundan verilen hapis cezasının basit yargılama usulüne tabi olarak verildiği ve bu karara karşı istinaf veya temyiz yoluna başvurma imkanı bulunmadığından, basit yargılama usulüne tabi olarak verilen kararların koşullu salıverilme kararının geri alınmasına esas olmayacağından bahisle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan koşullu salıverilme kararının kaldırılması ve infaza ilişkin talebinin reddine karar verilmiş ise de,

15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 48 inci maddesi ile değiştirilen, "Koşullu salıverilme" başlıklı 107 nci maddesinin altıncı fıkrasında, "Koşullu salıverilen hükümlünün tâbi tutulacağı denetim süresi, yukarıdaki fıkralara göre infaz kurumunda geçirilmesi gereken süre kadardır. Ancak süreli hapislerde hakederek tahliye tarihini geçemez.",

107 nci maddesinin 12 nci fıkrasında, "Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.",

107 nci maddesinin 13 üncü fıkrasında, "Koşullu salıverilme kararının geri alınması hâlinde hükümlünün;

(2) a) Sonraki suçu işlediği tarihten itibaren başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin,...Ceza infaz kurumunda aynen çektirilmesine karar verilir." şeklinde düzenlemelerin mevcut olduğu nazara alındığında;

Somut dosyada, İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2020 tarihli ve 2020/77 değişik iş sayılı kararı ile 16.05.2020 tarihinden itibaren şartla tahliye edilen ve bihakkın tahliye tarihi 04.12.2020 olan hükümlünün, denetim süresi içinde 2109.2020 tarihinde işlemiş olduğu basit yaralama suçundan İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2021/23 Esas, 2021/106 Karar sayılı kararıyla 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kapsamda yukarıda ifade edilen mevzuat hükümleri çerçevesinde deneme süresi içerisinde hapis cezasını içeren kasıtlı suçtan mahkûm olan

hükümlü hakkında koşullu salıverilme kararının kaldırılarak deneme süresi içerisinde işlenen suç tarihi olan 21.09.2020 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 04.12.2020 arasındaki 74 gün sürenin ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği, denetim süresi içerisinde koşullu salıverilen hükümlünün işlemiş olduğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının basit ve/veya seri yargılama usulüne tabi olarak verilmesinin koşullu salıverilme kararının geri alınmasında etkili olmadığı, önemli olan hususun hangi yargılama usulüne tabi olursa olsun hükümlünün denetim süresi içerisinde kasıtlı olarak suç işlemesi ve bunun neticesi olarak hakkında hapis cezasına hükmedilmesi olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 48 inci maddesi ile değiştirilen "Koşullu salıverilme" başlıklı 107 nci maddenin altıncı fıkrası, "Koşullu salıverilen hükümlünün tâbi tutulacağı denetim süresi, yukarıdaki fıkralara göre infaz kurumunda geçirilmesi gereken süre kadardır. Ancak süreli hapislerde hakederek tahliye tarihini geçemez.",

3. 107 nci maddenin 12 nci fıkrası, "Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.",

4. 107 nci maddenin 13 üncü fıkrası, "Koşullu salıverilme kararının geri alınması hâlinde hükümlünün; Sonraki suçu işlediği tarihten itibaren başlamak ve hak ederek tahliye tarihini geçmemek koşuluyla sonraki işlediği her bir suç için verilen hapis cezasının iki katı sürenin,...Ceza infaz kurumunda aynen çektirilmesine karar verilir.", Şeklinde düzenlenmiştir.

5. Somut olayda; Uyuşturucu madde bulundurmak suçundan İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2018 tarihli ve 2017/448 Esas, 2018/287 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının

infazı sırasında, 16.05.2020 tarihinden itibaren şartla tahliye edilen ve bihakkın tahliye tarihi 04.12.2020 olan hükümlünün, denetim süresi içinde 21.09.2020 tarihinde işlemiş olduğu eşe karşı basit yaralama suçundan İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2021 tarihli ve 2021/23 Esas, 2021/106 Karar sayılı kararıyla 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve verilen bu kararın 16.04.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

6. Şartla tahliye edilen ve bihakkın tahliye tarihi dolmadan denetim süresi içerisinde kasıtlı suçtan mahkûm olan hükümlü hakkında şartla tahliye kararının geri alınarak denetim süresi içerisinde işlediği suç tarihi olan 21.09.2020 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 04.12.2020 arasındaki sürenin aynen infazına karar verilmesi gerektiği, şartla tahliye edilen hükümlünün denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının basit ve/veya seri yargılama usulüne tabi olarak verilmesinin şartla tahliye kararının geri alınmasında etkili olmadığı,

önemli olan hususun hangi yargılama usulüne tabi olursa olsun hükümlünün denetim süresi içerisinde kasıtlı olarak suç işlemesi ve bunun neticesi olarak hakkında hapis cezasına hükmedilmesi olduğu gözetilerek şartla tahliye kararının geri alınmasına ilişkin talebin reddine dair İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.07.2021 tarihli ve 2021/754 değişik sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,