Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2860 K.2023/1833

...

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/717 Esas, 2020/25 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 14.01.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.02.2023 tarihli ve 2022/18082 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/17892 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/17892 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1) Dosya kapsamına göre, hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın denetim süresi içinde işlediği suçtan dolayı mahkûm olması üzerine dosyayı ele alan mahkemece duruşma açılıp, sanığa 5271 sayılı Kanun'un 195/1. maddesine göre, yokluğunda karar verilebileceği ihtarını içeren usulüne uygun meşruhatlı davetiye çıkarılarak duruşmaya çağırılması ve sanığın savunması alınarak aynı Kanun'un 231/11. maddesine uygun olarak hükmün açıklanması gerekirken, sanığa çıkarılan tebligat iade edildiği halde sanığın savunması alınmadan mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasında,

2) Kabule göre de, sanık hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e ve 35. maddeleri gereğince belirlenen 135 gün karşılığı adli para cezasından, aynı Kanun’un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığı sırada 101 gün yerine, 90 gün karşılığı olarak belirlenen adli para cezası üzerinden, anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca yapılan 1/6 indirim sonucu 84 gün karşılığı 1.680,00 Türk lirası adli para hapis cezası yerine, 75 gün karşılığı 1.500,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin olunmasında,

İsabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde.

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası gereği açıklanabilmesi için, Mahkemece öncelikle duruşma açılarak 5271 sayılı Kanun'un 195 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığa yokluğunda karar verilebileceği ihtarını içeren usûlüne uygun meşruhatlı davetiyenin usûlüne uygun tebliğ edilmesi,

buna rağmen duruşmaya gelmediği takdirde yargılamaya devamla hükmün açıklanmasına karar verilebileceği, hükümlüye çıkarılan tebligatın iade edildiği dikkate alınmadan savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle hükmün açıklanarak hükümlünün mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

Bununla birlikte hükümlünün kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre belirlenen 135 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/4) oranında indirim yapılırken 101 gün adlî para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 90 gün adlî para cezasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre (1/6) oranında indirim yapılırken 84 gün adlî para cezası yerine 75 gün adlî para cezasına, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20 TL'den

çevrilmesi neticesinde 1.680,00 TL adlî para cezası yerine 1.500,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza belirlenmesinde de hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/717 Esas, 2020/25 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca hükümlünün kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,