Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2914 K.2023/5461

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2014/417 Esas, 2016/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2014/417 Esas, 2016/101 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 21.12.2020 tarihli ve 2020/15596 Esas, 2020/19640 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün uygulanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2021/484 Esas, 2022/408 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası dikkate alınarak sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanın olay tarihinde resmî nikahlı eş oldukları ve yaşanan tartışma neticesinde sanığın katılanı yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Sanık savunmaları, katılanın ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır. 3. 08.10.2014 tarihli genel adlî muayene raporuna göre katılanın yaralanmasının basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu belirtilmiştir. 4. Kolluk tutanakları, olay yeri inceleme raporu, sağlık raporları, sanığa ait ve nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2021/484 Esas, 2022/408 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih

ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde; aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezalarının ilk hükümde tayin edilen hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümde tayin edilen hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi" dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2021/484 Esas, 2022/408 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı paragraftan sonra;

“sanık aleyhine temyiz bulunmadığından sanığa önceki hüküm ile belirlenmiş olan cezadan daha ağır bir ceza verilemeyeceği, sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak sanığın 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi yerine "bozmadan önce hükmedilen 3 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanık lehine kazanılmış hak oluşturması karşısında sonuç olarak sanık hakkında neticeten hükmedilen 5 ay hapis cezasının, 3 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün,

Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,