Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2925 K.2024/3301

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2021/673 Esas, 2022/503 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 29/1,58, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/3628 Esas, 2022/3749 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 /1-a. maddesi uyarınca emanet eşyaları yönünden düzelterek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine, üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan ile sanığın arkadaş oldukları ve ailecek birbirleriyle görüştükleri, olay tarihinde tarafların buluştukları araçla seyir halindeyken katılanın eşini sanığın eşinin arayarak hakaret etmesi üzerine sanıkla katılan arasında bu sebeble sözlü tartışma başladığı, katılanın aracı durdurarak sanık ve tanık Halit ile birlikte araçtan indiği,

tarafların bir müddet araç dışında konuştukları, katılanın araca binmeye çalıştığı esnada sanığın üzerinde taşıdığı silah ile katılanın ayağına doğru bir el ateş ettiği, katılanın diz kapağının arka kısmından hayati tehlike geçirmeksizin, basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek ve sağ femurdaki parçalı kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (6) derecede olacak ve sağ alt ekstremitede işlev zayıflaması nedeniyle organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralandığı, akabinde sanığın yeniden ateş etmek istediği ancak silahın ateş almadığı,

bu sırada katılanın aracına bindiği ve eşi ile birlikte olay yerinden uzaklaştığı anlaşılan olayda.

Suç vasfı ile sınırlı yapılan temyiz incelemesi üzerine; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ile katılan arasında husumet bulunmaması, sanığın ani gelişen kavga ortamında katılanın hayati bölgelerini hedef alma imkanı varken ayaklarını hedef alarak 1 el ateş etmesi,

katılanın yaralanması sonucu hayati tehlike geçirmediği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralama olduğunun anlaşılması karşısında suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde suç vasfının belirlenmesi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/3628 Esas, 2022/3749 Karar sayılı kararında sanığın katılana yönelik eyleminde belirlenen suç vasfına ilişkin bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle VASFA YÖNELİK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi