Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2972 K.2023/5768

Mağdurun 31.10.2012 tarihli tarihli dilekçesi ile suça sürüklenen çocuğa yönelik şikâyetinden vazgeçtiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği mağdur vekilinin sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2015 tarihli ve 2012/118 Esas, 2015/466 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 20 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2015 tarihli ve 2012/118 Esas, 2015/466 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.04.2022 tarihli ve 2022/1349 Esas, 2022/3306 Karar sayılı kararı ile "a) Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş aralığından bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde TCK'nin 31/2 maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında mahkum olduğu hapis cezası ile birlikte TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilerek TCK'nin 53/4 maddesine aykırı davranılması,

c) Kabule göre; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-a maddeleri uyarınca hükmolunan “6 yıl 18 ay” hapis cezası üzerinden, TCK’nin 29. maddesi (1/4) oranında indirim uygulandığında “5 yıl 7 ay 15 gün” hapis cezası yerine hesap hatası neticesinde “4 yıl 19 ay 15 gün” hapis cezasına ve devamında TCK'nin 62/1. maddesi uyarınca (1/6) indirim uygulandığında sonuç ceza olarak "4 yıl 8 ay 7 gün" hapis cezası yerine ''3 yıl 20 ay 7 gün'' hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/270 Esas, 2022/303 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 ... maddesinin ikinci fıkrası 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 ... maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve 2 yıl 4 ay 3 gün denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiğine, suça sürüklenen çocuğun eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığına, haksız tahrik indiriminin en üst hadden uygulanması gerektiğine, suça sürüklenen çocuk hakkında fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda rapor aldırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Mağdurun 31.10.2012 tarihli tarihli dilekçesi ile suça sürüklenen çocuğa yönelik şikâyetinden vazgeçtiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

1. Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 yıl 15 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Suç tarihi olan 18.09.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için 10 yıl 15 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu belirlendiğinden, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/270 Esas, 2022/303 Karar sayılı kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2022/270 Esas, 2022/303 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,