Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/2979 K.2025/2488

Kanun’un 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması üzerine verilen Adana

8. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.04.2022 tarihli ve 2022/9 Esas, 2022/125 Karar sayılı kararı ile; a.Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/2-b, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 11.01.2023 tarihli ve 2022/2518 Esas, 2023/52 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik 5237 sayılı Kanun'un 35/2 maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığına göre, alt ve üst sınırlar arasında daha makul bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilerek sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24.01.2023 tarihli ve 2022/2518 Esas, 2023/52 Karar sayılı ek kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi uyarınca "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; subuta, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, eylemin meşru savunma ve sınırın aşılması kapsamında kaldığına, haksız tahrik oranına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye ve fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, uygulanabilecek başka lehe hükmün ve eksik incelemenin bulunmadığı,

meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, Adli Tıp Kurumu raporunda katılan ...'in karın ve göğsünde tarif ve tespit edilen iki adet kesici delici alet yaralanmasının ayrı ayrı ve birlikte; yaşamsal tehlike oluşturduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının bildirildiği,

olayda kullanılan bıçağın özellikleri ve elverişliliği, darbe sayısı ve şiddeti, darbelerin katılanın hayati bölgelerine isabet ettiği dikkate alındığında sanığın ortaya çıkan kastı öldürmeye yönelik olup suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar yönünden. 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 24.01.2023 tarihli ve 2022/2518 Esas, 2023/52 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 11.01.2023 tarihli ve 2022/2518 Esas, 2023/52 Karar sayılı kararında sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana