Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3002 K.2025/2380

Temyiz istemine konu kararın, katılanlar vekilinin elektronik posta adresine 12.12.2022 tarihinde ulaşmakla, 17.12.2022 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı, katılanlar vekilinin 09.01.2023 tarihinde Uyap üzerinden oluşturmuş olduğu temyiz dilekçesi ile hükmü yasal süresinden sonra temyiz ettiği belirlenmiştir. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Daha önce Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2019 tarihli ve 2018/128 Esas, 2019/369 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, maktule yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-a-b-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, bu karar aşamalardan geçerek Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 14.06.2021 tarihli ve 2021/4179 Esas, 2021/10458 Karar sayılı ilamıyla kesinleşmiş ancak 02.02.2020 tarihinde vefat eden maktulün ölümü ile sanığın eylemi arasında illiyet bağının bulunduğunun tespit edilmesi üzerine açılan kamu davası üzerine, Antalya

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.09.2022 tarihli ve 2021/71 Esas, 2022/375 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, maktule yönelik kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 87/4-2. cümle, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ancak Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen ve kesinleşen 10 yıl 15 ay hapis cezasının mahsubu ile cezanın 1 yıl 3 ay üzerinden infazına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.11.2022 tarihli ve 2022/3452 Esas, 2022/3429 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemi ile maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığına ve sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, Adli Tıp Kurumu

1. İhtisas Dairesinin 13.01.2021 ve 27.12.2021 tarihli mütalaaları ile maktulün ölümüyle sanığın eylemi arasında illiyet bağının bulunduğunun tespit edildiği, sanığın, eski eşi olan maktulün kendisine yönelik cinsel saldırıda bulunması nedeniyle eylemi gerçekleştirdiğine yönelik beyanları üzerine Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 08.02.2018 tarihli raporda sanığın genital ve anüs muayenesinde, herhangi bir travmatik bulguya rastlanmaması,

zor izi ve livata bulgusu tespit edilememesi karşısında sanık lehine haksız tahrik indirimi uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden.

Katılanlar vekilinin elektronik tebligat adresine gönderilen kararın 19.12.2022 tarihinde tebliğ edildiği ve 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirtilen 15 günlük kanunî temyiz süresinin son gününün, tatil gününe rastlamayan 03.01.2023 tarihi olduğu, ancak katılanlar vekilinin bu süre geçtikten sonra 09.01.2023 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 21.11.2022 tarihli ve 2022/3452 Esas, 2022/3429 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya