Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/301 K.2023/2634

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2016 tarihli ve 2016/23 Esas, 2016/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2020/6708 Esas, 2020/14229 Karar sayılı ilâmıyla özetle; a) Basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kabul ve uygulamaya göre de; b) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına ilişkin yasa değişikliklerinin dikkate alınması gerektiği, Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında bozma ilâmı sonrasında 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilmiş ancak; sanık müdafiinin itirazı üzerine genel hükümlere göre dosya yeniden ele alınmış ve Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/343 Esas, 2022/380 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, suç kastının bulunmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; 1. Resmî nikahlı evli olan sanık ve mağdur arasında, olay günü ailevi nedenlerle çıkan tartışma sırasında sanığın, mağdur eşini darp ederek basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdur beyanı, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurun basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığına dair adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gereklerinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, suç kastının bulunmadığına, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları ile uyumlu adlî muayene raporu ve sanığın tevilli ikrarı karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin ve kasten yaralama suçunun unsurlarının oluştuğunun saptandığı, dosyada mevcut deliller ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair hususlar yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/343 Esas, 2022/380 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,