Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3082 K.2023/5455

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Iğdır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2016 tarihli ve 2013/434 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, aynı maddenin son fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Iğdır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2016 tarihli ve 2013/434 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.04.2021 tarihli ve 2021/422 Esas, 2021/6851 Karar sayılı kararı ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması, haksız tahrik hükümlerinin asgarî düzeyde uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Iğdır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2021/253 Esas, 2022/479 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, aynı maddenin son fıkrası, 29 uncu maddenin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; ağır tahrikin varlığına, erteleme hükümlerinin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü sanık ile katılan arasında yaşanan tartışma sırasında, sanığın katılanı ele geçirilemeyen sopa ile yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Sanık savunmaları, katılanların ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. İstanbul Adlî Tıp Kurumunun, 28.12.2015 tarihli raporuna göre katılanın; "Yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, yüzünde sabit ize neden olduğu," belirtilmiştir. 4. Kolluk tutanakları, olay yeri inceleme raporu, sağlık raporları, sanığa ait ve nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Iğdır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2021/253 Esas, 2022/479 Karar sayılı kararında, bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşıldığından hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve aynı maddenin son fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim yapıldığında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince, sanık hakkında aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR