Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3110 K.2024/2705

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Sanığın temyiz istemi yönünden; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen 09.11.2022 tarihli kararın sanığın yüzüne karşı verilmesine rağmen sanığın karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 25.11.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu tespit edilmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyizi yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin

hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2021 tarihli ve 2019/204 Esas, 2021/352 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 09.11.2022 tarihli ve 2021/2415 Esas 2022/2061 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası,

87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Her ne kadar sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesi ile şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, Mersin Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan 09.09.2016 tarihli adli muayene raporu, Adli Tıp 2. İhtisas Kurulunun 16.12.2016 tarihli raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'ın suç tarihi itibariyle Zeytinli Caddesi üzerinde bulunan A101 marketin sorumlusu olarak görev yaptığı, katılan ...'nın olay günü gece saatlerinde bu mağazadan hırsızlık yaparken yakalandığı, hırsızlık olayı nedeniyle katılanın mahkumiyetine karar verildiği ve hükmün Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, katılanın hırsızlık yaparken yakalanması üzerine sanığın katılana

tekme tokat vurduğu, katılanın kasık bölgesine gelen tekme nedeniyle sağ testisinin ameliyatla alındığı olayda, katılanın hayati tehlike geçirecek ve organ işlev kaybı meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanığın temyiz istemi yönünden

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen 09.11.2022 tarihli kararın sanığın yüzüne karşı verilmesine rağmen sanığın karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 25.11.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 09.11.2022 tarihli ve 2021/2415 Esas, 2022/2061 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,