Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3236 K.2023/2791

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2015/254 Esas, 2015/494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2015/254 Esas, 2015/494 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 22.06.2020 tarihli ve 2016/10046 Esas, 2020/7498 Karar sayılı kararı ile "Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, seçimlik cezalardan tercih edilen hapis cezası TCK'nın 50/2. maddesi hükmü uyarınca tekrar adlî para cezasına çevrilemese de para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilip çevrilmeyeceğinin tartışılmaması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2020/392 Esas, 2021/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2020/392 Esas, 2021/130 Karar sayılı kararının temyiz dışı katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.11.2022 tarihli ve 2022/7539 Esas, 2022/9149 Karar sayılı kararı ile "... vekili, katılan sıfatı ile temyiz isteminde bulunmuşsa da, temyize konu kararda ... hakkında veya ona yönelik bir eyleme ilişkin hüküm bulunmadığı ve sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz etmekte hukuki yararı olmadığından, temyiz isteminin CMUK’un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2021 tarih ve 2020/392 Esas, 2021/130 Karar sayılı kararının katılan ...’a tebliğ edildiğine dair evrakın dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla; bu hususun mahallinde araştırılması, gerekçeli karar katılana tebliğ edilmiş ise tebliğ evrakının dosyaya eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde katılana tebliğ edilmesi, kararı temyiz ettiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve katılanın temyizi hakkında ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın mahalline gönderilip eksiklikler giderildiğinde iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyiz dışı katılan ...'in arkadaşları tanıklar ... ve ... ile birlikte bir kafeteryada oturdukları sırada sanığın aynı yere geldiği ve husumet duyduğu ...'e sinkaflı sözlerle hakaret edip parmak salladığı, ...'in dışarı çıkmasına müteakip sanığın kafeteryadan bir bıçak edinip ...'e doğru savurduğu sırada ...'in şoförlüğünü yapan katılanın araya girerek sanığın hamlesini engellediği, bu sırada katılanın elinden yaralandığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 26.10.2011 tarihli raporuna göre, katılanın, sağ el 2.parmağında 3 cmlik kesi mevcut olduğu, yaralanmanın, basit tıbbî müdahale ile giderilecek nitelikte olduğu tespit edilmiştir.

4. Tanık beyanları, doktor raporları, kollukça tutulan tutanaklar dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Maddi Hata

Gerekçeli karar başlığında katılan sıfatı ile Murat yerine ...'in gösterilmesi mahallinde giderilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

B. Eleştiri Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanık hakkında yapılan yargılamada, basit yargılama usulü uygulanmamasına rağmen aynı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca sonuç cezadan indirim yapılması hukuka aykırı bulunmuş, ancak aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

D. Düzeltme Yönünden

Temyize konu kararda ... hakkında veya ona ilişkin hüküm bulunmadığı halde ... vekiline vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (C) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2021 tarihli ve 2020/392 Esas, 2021/130 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,