Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/328 K.2023/3883

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/55 Esas, 2016/252 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci, ikinci fıkraları uyarınca 5.600 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 27.01.2021 tarihli ve 2020/18633 Esas, 2021/2198 Karar sayılı kararı ile katılanın tüm tedavi evraklarının Adlî Tıp Kurumuna gönderilerek, katılandaki yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek kat’i raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin yetersiz rapora dayanılarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/339 Esas, 2022/282 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci, ikinci fıkraları uyarınca 5.600 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; katılanın yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığına ilişkin alınan raporun yetersiz olması nedeniyle eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde katılanın yanında bulunan aracı şahısla sanığın evinin önüne gelip, “benim tarlamı siz mi sürüyorsunuz” diyerek kira parası istediği, bunun üzerine sanığın tarlayı kendisinden kiralamadıklarını, akşam babası gelince onunla konuşmasını söylediği, katılanın yanındaki aracı olan şahsın katılanı akşam gelmek üzere araca davet ettiği sırada katılanın sanığa “Avrupa'ya gitmişsin ama adam olamamışsın” şeklinde söylemesi üzerine sanığın katılana yumrukla vurarak yere düşürdüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan, sanığın kendisine yumrukla vurarak yaraladığını beyan etmiştir.

4. Olaya ilişkin bilgisi ve görgüsü bulunan tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Katılan hakkında tanzim olunan adlî muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, yüzde kalıcı ize neden olmadığı vücuttaki kemik kırıklarının hayati fonksiyonlara etkisinin orta (2) derecede bulunduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

katılanın yaralanmasına ilişkin Adlî Tıp Kurumu tarafından bütün tedavi evrakları değerlendirilerek ve kurumca bizzat muayenesi yapılarak sağ göz altında bulunan yaralanmasının yüzde kalıcı iz oluşturmadığı bildirildiğinden katılanın yaralanması konusunda alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/339 Esas, 2022/282 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,