Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/329 K.2023/3887

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2014/270 Esas, 2016/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10.02.2021 tarihli ve 2021/646 Esas, 2021/790 Karar sayılı kararı ile mağdurdaki her bir yaranın niteliğinin ne olduğu konusunda ilgili Adlî Tıp Kurumundan kesin rapor alındıktan sonra sonucuna göre suç vasfının ve görev husususun belirlenmesi, kabule göre de hükmün ilgili kısmında mağdurun yerine sanığın ismi yazılarak maddi yazım hatası yapılması, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/227 Esas, 2022/700 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi ve haksız tahrik ile lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurun komşu oldukları, olay günü sanığın evlerinin damında güvercin uçurduğu sırada güvercinlerinden birinin mağdurun evinin damına uçtuğu sanığın mağdurdan uçan güvercinin kendisine ait olduğunu söyleyerek geri vermesini istediği, mağdurun vermek istememesi üzerine aralarında sözlü tartışma başladığı ve sanığın mağdurun evinin kapısına giderek kendisini aşağıya çağırdığı, mağdurun kapıyı açması üzerine aralarında başlayan kavga sırasında sanığın bıçakla mağduru yaralaması üzerine mağdurun da sanığı bıçakla yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

3. Mağdur, sanığın kendisini bıçakla yaraladığını beyan etmiştir.

4. Mağdur hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında batın sağ orta kadranda bulunan yaralanmasının yaşamını tehlikeye soktuğu, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, sol alt lomber bölgede bulunan yaralanmasının ise yaşamını tehlike sokmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın ikrara yönelik savunması, mağdur beyanı ile uyumlu adlî muayene raporları karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

ilk haksız hareketin bıçakla mağdurun kapısına giderek mağduru yaralayan sanıktan meydana geldiği bu sebeple sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, lehe olan hükümlerden takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına karşın hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirme kurumlarının sonuç ceza miktarı itibariyla uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/227 Esas, 2022/700 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,