Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/3294 E. , 2025/2858 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1520 E., 2022/2338 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, nitelikli tehdit HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan ve düzeltilerek esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/3294 E. , 2025/2858 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1520 E., 2022/2338 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs, nitelikli tehdit HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan ve düzeltilerek esastan reddi kararları TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama Katılan sanık ... hakkında, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs ve nitelikli tehdit suçlarından İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b-d maddeleri uyarınca, hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.05.2022 tarihli ve 2021/25 Esas, 2022/263 Karar sayılı kararı ile, katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan sanık ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/1520 Esas, 2020/2338 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin katılan sanık ... vekili, katılan sanıklar ..., ... ve ... müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında en üst hadden cezaya hükmedilmesi, haklarında haksız tahrik ve takdiri indirimin uygulanmaması, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların atılı suçu işlemediklerine, eylemi gerçekleştiren kişilerin yurt dışına kaçtığına, haklarında beraat kararı verilmesi gerektiğine, öldürme kastları bulunmadığından bahisle suç vasıflarına ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kamera görüntüleri, katılan sanık ... beyanı ve tanık beyanları ile tespit edildiği üzere eylemlerin katılan sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan bıçak, sopa ve parke taşı gibi silahlar, darbe sayısı ve yerleri, katılan sanık ...'te meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, katılan sanıkların eylemleri sırasında ve sonrasında sergiledikleri tutum ve davranışlar, sarf ettikleri sözler ile engel nedenin varlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılan sanık ...'ten diğer katılan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, katılan ... lehine vekalet ücreti verilmemesinde isabetsizlik bulunmadığı, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulandığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Katılan sanık ... hakkında, kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs ve nitelikli tehdit suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b-d maddeleri uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı ve incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan sanık ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/1520 Esas, 2020/2338 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.