Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/3390 E. , 2024/7287 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3318 E., 2022/3135 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının reddi, temyiz başvurusunun esas
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/3390 E. , 2024/7287 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3318 E., 2022/3135 K. SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının reddi, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/134 Esas, 2022/3767 Karar sayılı kararı ile; 1. Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53/1 ve 58/6. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Sanık hakkında katılanlar ... ve ... ile mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/3318 Esas, 2022/3135 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın mağdurlar ve katılanlara yönelik zincirleme silahla tehdit suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın hatalı gösterildiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın öldürme kastı olmadığına, suçun taksirle işlendiğine, suç vasfının kasten öldürme sonucu ölüme neden olma olduğuna, takdiri indirimin uygulanması gerektiğine, ikinci kez tekerrür şartlarının oluşmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği, etkili mesafeden hedef alınarak ateş edilmesi ve isabet yeri dikkate alındığında, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde ve belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sanığın tek el ateş etmesi sonucunda maktulün vurularak hayatını kaybettiği, katılanlar ve mağdurlara yönelik zincirleme silahla tehdit suçunun oluşmadığı, sanığa yüklenen katılanlar ve mağdurlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine yeterli, açık ve kesin delil bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılındığı, sanık hakkında verilen beraat kararlarında herhangi bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Mahkeme tarafından yargılama konusu suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınması hukuka aykırı bulunmuş ise de; sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde, hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek nitelikte Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2018 tarihli ve 2017/597 Esas, 2018/474 Karar sayılı ilamı olduğu anlaşılmakla, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR A. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin bu suça yönelen temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararları yönünden; Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/3318 Esas, 2022/3135 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, C. Sanık hakkında kasten öldürme suçundan verilen hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/3318 Esas, 2022/3135 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasıyla ilgili bendinde "Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/09/2019 Tarih, 2017/746 Esas ve 2019/1004 Karar sayılı ilamı" ibaresinin "Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/597 Esas, 2018/474 Karar sayılı ilamı" şeklinde düzeltilmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.