Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/3415 E. , 2025/2968 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2623 E., 2022/3699 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin o
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/3415 E. , 2025/2968 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2623 E., 2022/3699 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması Katılan sanık ... müdafiinin katılan sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik yedi günlük süre geçtikten sonra yapmış olduğu istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260, 273/1-2, 279/1-b maddeleri gereğince reddine dair karar itiraza tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır. Katılan sanık ... müdafiinin sanık ... ... hakkında silahla tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminde bulunmuş ise de anılan hüküm 5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Sanıklar ... ve ...'ın katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7075 sayılı Kanun'un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. Maddesi gereği kanunen reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bodrum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/79 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ...'ın katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.12.2022 tarihli ve 2022/2623 Esas, 2022/3699 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca, katılan ... hakkında yeterli adli rapor aldırılmaması eleştirilmek ve yargılama giderlerine ilişkin bir husus düzeltilmek suretiyle esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, meşru savunmaya ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, meşru savunmaya ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunmanın söz konusu olmadığı, katılandan sanıklara yönelen haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ... ile katılan ... arasında öldürmeye neden olacak düzeyde bir husumet bulunmadığı, olay tarihinde alacak meselesi nedeniyle tartıştıkları katılanın kafasına ve vücudunun değişik yerlerine sopalarla vurmak suretiyle, hayati fonksiyonlarını ağır derecede etkiler niletikte bilateral frontoparietalde çok sayıda fraktüre, yaygın subaraknoid kanamaya ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladıktan sonra, devam etmelerine herhangi bir engel olmadığı halde eylemlerine son vererek olay yerinden ayrıldıkları ve sitenin güvenlik görevlisinden ambulansı aramalarını istedikleri olayda, yeterli adli rapor da aldırıldıktan sonra sanıkların eylemlerine bağlı kasıtlarının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığı halde, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Sanık ... Hakkında ...'e Yönelik Silahla Tehdit Suçu Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesindeki "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları"nın, temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı anlaşılmakla, katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemleri suç vasfı yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bodrum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde karar verildi.