Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/3671 E. , 2024/2544 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4329 E., 2022/1548 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanıklar müdafiinin temyiz istemi yönünden; İl
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/3671 E. , 2024/2544 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4329 E., 2022/1548 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanıklar müdafiinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının vasfa yönelen temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2019 tarihli ve 2019/123 Esas, 2019/251 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci maddesi delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2019/4329 Esas, 2022/1548 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Suç vasfına, eksik ceza tayin edildiğine, haksız tahrik şartlarının bulunmadığı'na, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanıklar ile katılanın komşu oldukları, katılanın evinde yüksek sesle televizyon izlemesinden rahatsızlık duyduğunu ifade eden sanık ...'in olay günü katılan ile konuşmaya gittiği ve bu esnada yanına bıçak aldığı, sanıklar ve katılan arasında çıkan tartışma neticesinde sanık ...’in katılan ...'in sırt kısmına denk gelecek şekilde bir bıçak darbesi vurduğu, katılanın bu darbenin etkisiyle biraz geri çekilmesinin ardından bacaklarına denk gelecek şekilde birkaç bıçak darbesi daha vurduğu ve katılanın yere düştüğü, o esnada olay yerinde bulunan sanık ...'in de bir sopa ile katılana vurduğu, sanık ... sopa kullandığı iddiasını kabul etmemekle birlikte tarafsız tanık olarak nitelendirilen ...'in de olayın yaşandığı yere geldiği esnada sanık ...'in elinde tahta bir sopa olduğunu doğruladığı, sanıklar ... ve ...'in bu şekilde katılanı darp etmeleri sonucunda katılan ...'in beyanlarla uyumlu olacak şekilde çoğu bacaklarında yoğunlaşmış darp izleri sebebiyle hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde yaralandığı, sanıkların vurdukları darbelerin vurulduğu vücut bölgeleri ile şiddeti, aralarında daha önce öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması, eylemden sonraki davranışları dikkate alındığında sanıkların eylemlerinin kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturmadığı, sanıkların eylemlerini haksız tahrik altında işlediklerinin mahkemesince kabul edildiği anlaşılmıştır. 2. Sanıkların savunmaları, katılan ve tanıkların beyanları, adli raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır. 3. Katılanın yaralanmasına ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Hatay Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 24.06.2019 tarihli; "dört adet kesici delici alet yaralanması tarif edildiği, sırt sağ yanda kaburgada kemik hasarı oluşturacak göğüs boşluğuna ve akciğer hasarına neden olan kesici delici alet yaralanmasının; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, kişide tarif edilen kırığın yaşam fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, sol kalçada bir adet, sol diz altında bir adet ve sol...( okunamadı) bir adet olmak üzere üç adet derin yumuşak doku seyirli kesici delici alet yaralanmasının ayrı ayrı birlikte; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı" görüşlerini içeren adli rapor dava dosyasında bulunmaktadır. 4. Adli sicil kayıtları ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Cumhuriyet savcısının vasfa yönelik temyiz isteminin değerlendirilmesinde, taraflar arasında olay öncesinde öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmaması, sanıkların elverişli vasıtalarla öldürme eylemini gerçekleştirebilecekleri halde katılanda meydana gelen yaralanmalardan bir tanesinin hayati tehlike oluşturması, diğer kesilerin ise yumuşak doku seyirli olup kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmaması birlikte değerlendirildiğinde, öldürme kasıtları şüpheli kalan sanıkların eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun mahkemesince kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bu haliyle suç vasfının doğru belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR 1. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanıklar müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca oy birliğiyle REDDİNE, 2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Karşı Suç Vasfına Yönelen Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2019/4329 Esas, 2022/1548 Karar sayılı kararında Cumhuriyet Savcısı tarafından suç vasfına yönelen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2024 tarihinde karar verildi.