Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3740 K.2024/5939

Sanık müdafii tarafından, katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden de temyiz kanun yoluna başvurulmuş ise de, sanığın istinaf kanun yoluna başvurmaktan vazgeçmesi nedeniyle istinaf mahkemesince sanığın, katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmün incelenmeksizin mahkemesine iadesine karar verildiği, katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçu yönünden Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine inceleme yapıldığı anlaşılmakla; katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilmiş bir istinaf kararı bulunmadığından,

sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen kararla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde. Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli ve 2020/431 Esas, 2022/7 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 12 ay 45 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin 05.09.2022 tarihli ve 2022/2206 Esas, 2022/2067 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme yapıldığına, fazla ceza tayin edildiğine, atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılana yönelik kasten yaralama eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın katılan ... ile arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetinin bulunmaması,

alkolün de verdiği etkiyle tartışmanın dönüştüğü aniden gelişen kavganın hareketli ortamında ele geçmeyen kesici alet ile katılanı yaralaması, katılanın aldığı darbe sayısı ve hayati tehlikeye neden olan bir adet yaralanmasının bulunması, sanığın bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi, katılanın yaralanmadan sonra kendi aracını kullanmak suretiyle hastaneye gidebilecek durumda bulunması,

katılan ...'in beyanlarında sanığın ani bir hareketle kendisini yaraladığı beyanı dikkate alındığında sanığın uygun bir anı bekleyerek katılanı daha ciddi bir şekilde ve daha fazla darbe ile yaralama imkanı bulunmasına rağmen böyle bir durumun gerçekleşmemesi gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, bu nedenle suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, eksik inceleme bulunmadığı, şartları oluşmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu,

sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin 05.09.2022 tarihli ve 2022/2206 Esas, 2022/2067 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy