Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/3758 E. , 2025/1941 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2126 E., 2022/2203 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi red, kısmi onama 1.Sanık hakkında mağdur ...'a yön
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/3758 E. , 2025/1941 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2126 E., 2022/2203 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi red, kısmi onama 1.Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerinin temyiz edilebileceği, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesine göre ise, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları ve 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde ilk derece mahkemelerince verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceğinin düzenlendiği, ilk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında 8 ay hapis cezasına hükmedildiği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından cezada değişiklik yapılmadan istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verildiğinin ve suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminin bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine, karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. 2.İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstinaf bozması üzerine verilen İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/131 Esas, 2022/123 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına, karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/2126 Esas, 2022/2203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca tekerrür hükümleri yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfının hatalı olduğuna, haksız tahrik indirim oranının yetersiz olduğuna, takdiri indirim sebeplerinin uygulanmamış olmasının yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunma koşullarının bulunmadığı, sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiğinden sanık müdafiinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR 1. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Karşı Olası Kastla Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesine göre ise, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları ve 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde ilk derece mahkemelerince verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceğinin düzenlendiği, ilk derece mahkemesi tarafından sanık hakkında 8 ay hapis cezasına hükmedildiği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından cezada değişiklik yapılmadan istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verildiğinin ve suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminin bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteminin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Sanık Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/2126 Esas, 2022/2203 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.