Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3786 K.2025/2004

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2022 tarihli ve 2020/227 Esas, 2022/653 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şikayetçiye karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/2-(b), 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/3484 Esas, 2022/3680 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması nedeniyle cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmolunması gerektiği hususunun hükme eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın, şikayetçinin kendisine saldırması üzerine karşılık verdiğine, ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın ikrara yönelen savunması, katılan beyanı ve tanık anlatımlarıyla saptandığı,

katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ve bu beyanı destekleyen tanık anlatımlarına göre somut olayda meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanığın adli sicil kaydına göre cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmadığı, sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 6 yıl 18 ay hapis cezası olması karşısında bu cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 50/1. maddesi gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesine,

aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereği ertelenmesine ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/3484 Esas, 2022/3680 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,