Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3793 K.2025/2198

Kanun'un 286/2-g maddesi gereğince kesin ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.03.2009 tarih 2009/2-43 Esas ve 2009/56 sayılı kararında belirtildiği üzere, kesin nitelikteki hükümler bakımından suç vasfına yönelik aleyhe temyiz isteminde bulunulması nedeniyle, sanık ... hakkında ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2021 tarihli ve 2019/83 Esas, 2021/506 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Sanıklar ... ve ... hakkında ...'i kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatlerine karar verilmiştir. 2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2022/487 Esas, 2022/2447 Karar sayılı kararı ile; a.

Sanıklar ... ve ... hakkında ...'i kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine,

b.Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c-d, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; ...'e karşı eylemi bulunan sanıklar ..., ..., ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verilmesi gerektiğine, ... hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, 2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; ...'nin kendini koruduğuna, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiği, eylemin kasten yaralama olarak nitelendirilmesinin doğru olduğu,

sanık lehine ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği gerekçesi ile uygulanan haksız tahrik hükümlerinde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, sanık ... lehine takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulandığı anlaşıldığından, katılan ... vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik verilen beraat hükümlerine ilişkin suç vasfına yönelen temyiz istemlerinin incelenmesinde.

Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede katılanın yaralanmasının niteliği, eylemin sona erme şekli nazara alınarak suç vasfının kasten yaralama olarak kabul edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılan ... vekilinin, sanıklar ... ve ...'ın kasten öldürmeye teşebbüs suçuna iştirak ettiklerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1.Sanık ... hakkında ...'ye yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden.

5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin suç vasfına yönelen temyiz istemlerinin incelenmesinde. Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2022/487 Esas, 2022/2447 Karar sayılı kararında katılan vekilinin suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 3. Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden.

Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2022/487 Esas, 2022/2447 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kaman Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi