Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/3914 K.2024/4359

Kahramanmaraş

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2020/209 Esas, 2022/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iki maktule karşı karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/2116 Esas, 2022/1791 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Maktuller ... ve ...'nin ... ile birlikte olay günü saat 19:00 sıralarında ...'ın evinin hemen altında bulunan yoldan araç ile geçtikleri sırada, maktul ...'nin kullandığı araca ...'a ait olan ve boyunlarında sivri parçalar barındıran boyunluk bulunan birkaç tane köpeğin saldırarak araca zarar verdikleri ve geçmelerini engelledikleri, maktul ...'ın araçtan inerek yaşanan olaya sinirlenerek köpekleri kovaladığı, bu sırada evin bahçesinde bulunan ... ile tartıştıkları, maktul ...'ın, ...'a hitaben "itinizi niye bağlamıyorsunuz" şeklinde tepki gösterdiği, ...'ın da "sana ne lan" diyerek karşılık verdiği,

bu sırada köpeklerin sahibi ve aynı zamanda sanığın annesi olan ...'ın tartışmayı duyarak yola indiği, aynı şekilde tartışmayı duyan ...'ın da yaşanan tartışmayı engellemek amacıyla yola çıktığı, ... ve ... aralarında tartışsalar da, ... ikna edilerek aracına bindirildiği, kısa bir mesafe hareket ettikten sonra köpeklerin tekrardan araca saldırdığı, ...'nin yine araçtan inerek köpekleri taşla kovaladığı, bu sırada sarf etmiş olduğu hakaretli sözler nedeniyle tartışmanın büyüdüğü,

...'ın, maktul ...'ın kendi köpeklerine hitaben "anasını sinkaf ettiğimin malları" şeklinde küfür etmesi üzerine maktul ...'a hitaben "A... koyduğumun çocuğu, bekleyin geliyorum" diyerek evde bulunan av tüfeğini alarak maktul ...'ın üzerine doğru koştuğu, tehditte ve hakarette bulunduğu, olay yerine ...'ın geldiği ve maktul ...'ye taş ile vurduğu, tartışmaları duyan ve o ana kadar tartışmanın bir parçası olmayan sanık ...'ın olay yerine geldiği, kendisine ait tabanca ile araç içerisine binmiş olan maktul ...'ın baş bölgesine ateş ederek vurduğu, hemen sonrasında maktul ...'ye ateş ederek maktul ...'yi vurduğu,

maktul ...'nin olay yerinde yere düşerek öldüğü, maktul ...'ın vurulma üzerine aracın hareket etmesi sonucu 30-40 metre gittikten sonra araç içerisinde öldüğü ve bu suretle sanığın maktulleri kasten öldürdüğü anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

maktullerden kaynaklanan haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yeterli ve kanunî bir gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1.Sanığın temyizi bakımından yapılan incelemede.

Sanığın yokluğunda verilip 22.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 08.03.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık müdafiinin temyizi bakımından yapılan incelemede.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/2116 Esas, 2022/1791 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş