Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/411 E. , 2024/5455 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/996 E., 2022/18 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/411 E. , 2024/5455 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/996 E., 2022/18 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2019 tarihli ve 2018/218 Esas, 2019/120 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a.d, 266/1, 35/2, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2019/996 Esas, 2022/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın cezai ehliyeti olmadığına, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, eksik incelemeye, delillerin takdirinde hataya, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Güvenlik korucusu olarak görev yapan sanık ...'ın eşi tanık Berivan, annesi tanık..., kardeşleri mağdur ..., tanıklar ... ve ...ile aynı evde birlikte yaşadıkları, mağdurun ev içerisindeyken küfürlü konuşmalarından ötürü sanık ile mağdur arasında tartışma çıktığı, olay günü saat 07:30 sıralarında görevi gereği kendisine teslim edilen 65B1310 seri numaralı tam otomatik tüfek ile ikametinin üst tarafında bulunan ahırın giriş kapısında, duvarın kenarında saklanarak mağdurun gelmesini beklediği, bir süre sonra mağdurun tavuklara yem vermek maksadıyla ahıra doğru geldiğini görmesi üzerine saklandığı yerden çıkarak yaklaşık elli beş metre mesafeden hedef gözetmek suretiyle mağdura ateş etmeye başladığı, sanığın kendisine ateş ettiğini gören mağdurun aksi istikamete etraftan yardım istemek amacıyla bağırarak kaçmaya başladığı, mağdurun kaçtığı sırada yapılan atışlardan bir adedinin mağdurun uyluk bölgesine isabet ettiği, o sırada köyden gelenler ile sanık ile mağdurun aile fertlerinin olay yerine toplandıkları, olayı haber alan kolluk görevlilerinin çağrısı üzerine sanığın elindeki tüfeği bırakarak teslim olduğu, mağdurun adli muayene raporuna göre sol uyluk bölgesinde meydana gelen yaralanmanın mağdurun yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya içeriğine göre Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 31.01.2018 tarihli rapora göre üzerine atılı suç bakımından sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2019/996 Esas, 2022/18 Karar sayılı kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.