Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/413 K.2024/5419

Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 29/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanık hakkında aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından 5271 sayılı Kanun’un 283. maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşebbüs hükümlerinin üst sınırdan tayin edilmesine, haksız tahrik hükümlerinin alt sınırdan tayin edilmesine, suç vasfına ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'ün eski kız arkadaşı olan Hülya'nın mağdur ... ile aynı iş yerinde çalıştığı, Hülya'nın sanık tarafından rahatsız edildiğinden yakınması nedeniyle mağdurun sanığı uyardığı ve olay tarihinden önce aralarında içeriği tespit edilemeyen mesajlaşmaların olduğu, olay tarihi olan 26.01.2019 tarihinde saat 02.00 sıralarında sanığın sokakta alkol alarak yürüdüğü sırada, tanık Mehmet'in arabasında seyir halinde olan mağdurun sanığı görerek arabadan indiği ve sanığa yumruk atarak burnunu kırdığı,

sanığın ise üzerinde bulunan bıçağı kullanarak beş bıçak darbesi ile mağduru sol böbrek üstü, sol meme altı, sol koltuk altı, sol kol pozu ve göğüs kısmına gelecek şekilde yaraladığı, doktor raporuna göre mağdurda oluşan yaralanmaların üçünün basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak nitelikte olduğu, sanıkta meydana gelen kırığın ise hafif nitelikte olduğu belirlenmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı,

haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, takdîri indirim hükümlerinin yerinde, yasal ve yeterli gerekçe ile uygulanmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2021/1112 Esas, 2022/105 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi