Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/4130 E. , 2025/356 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/49 E., 2023/207 K. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birin
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/4130 E. , 2025/356 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/49 E., 2023/207 K. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, her ne kadar Tebliğname'de katılanlar vekilinin temyiz sebeplerine yer vermediği ve bu sebeple temyizin reddi gerektiği belirtilmiş ise de, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği tüm temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiğinin anlaşıldığı, 298. maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/250 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81. maddesinin birinci fıkrası, 29. maddesinin birinci fıkrası, 53. maddesinin birinci fıkrası, 54. maddesinin birinci fıkrası ve 63. maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, müsadereye, mahsuba ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2023/49 Esas, 2023/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin, katılanlar vekilinin, Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca emanet eşyaları yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usule, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Katılanlar Bedriye, Mirze, Bedriye, Ceylan, Emre vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üst sınırdan cezalandırılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Her ne kadar Tebliğnamede katılanlar Bedriye, Mirze, Bedriye, Ceylan ve Emre vekilinin temyiz sebeplerine yer vermediği ve bu sebeple temyizin reddi gerektiği belirtilmiş ise de; temyiz içeriğine göre ceza miktarına ve esasa yönelik temyiz sebeplerine yer verildiği anlaşıldığından Tebliğname'nin temyizin reddine ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin takdir yetkisi dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.02.2023 tarihli ve 2023/49 Esas, 2023/207 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılanlar vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.