Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4131 K.2025/2085

Kanun'a muhalefet ile temyiz dışı sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozulmasına ve yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,

anılan suçlar ile ilgili temyizleri mümkün hükümler bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafinin 6136 sayılı Kanuna muhalefet ile katılan Bakanlık vekilinin sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yönelen temyiz istemleri ile sanık ...'nın katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna iştirakinden dolayı sanık ... hakkında açılmış bulunan kamu davası bulunmadığından, katılan ... müdafinin sanık ... hakkında anılan suça ilişkin temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... müdafinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre sanık hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz etmede hukuki menfaati bulunmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik hakaret suçlarından "ceza verilmesine yer olmadığına" ilişkin kararın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında. 5271 sayılı Kanun’un 286/2-h maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet ile sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2021 tarihli ve 2019/255 Esas, 2021/79 Karar sayılı kararı ile. 1. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 25. maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi uyarınca meşru savunma nedeniyle beraatine, karar verilmiştir. B.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 02.12.2022 tarihli ve 2021/744 Esas, 2022/1651 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Bakanlık yararına vekalet ücretine hükmedilmesi suretiyle katılan Bakanlık vekili, katılan sanık ... müdafii ile katılan sanık ... müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca esastan ve düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, ilişkindir. 2. Katılan sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; sanık sıfatıyla meşru savunmaya, suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, katılan sıfatıyla eksik incelemeye, sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, sanık ... yönünden meşru savunmaya veya sınırın aşılmasına ilişkin koşulların oluşmadığı, sanık ...'in eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

katılan ...'den sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim oranının yerinde olduğu, sanık ... hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde somut olayda sanık ...'nın katılan ...'e yönelik eyleminin meşru savunma sınırları içerisinde kaldığı değerlendirilerek,

üzerine atılı suçtan beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A.

Sanık ... müdafinin temyiz istemi ile katılan ... vekillerinin sanık ... hakkında tehdit ve sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri yönünden Sanık ... müdafinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre sanık hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz etmede hukuki menfaati bulunmaması nedeniyle, İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen;

“… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme nedeniyle, Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik hakaret suçundan "ceza verilmesine yer olmadığına" ilişkin kararın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Kanun’un 286/2-h maddesinde yer verilen.

“Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme nedeniyle, sanık ... müdafii ile katılan ... vekillerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1.maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet ile sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 02.12.2022 tarihli ve 2021/744 Esas, 2022/1651 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile katılan sanık ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden,