Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/4258 E. , 2025/1665 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/996 E., 2023/261 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik ist
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/4258 E. , 2025/1665 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/996 E., 2023/261 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/77 Esas, 2022/2 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/996 Esas, 2023/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanığın eyleminin tasarlama kapsamında kaldığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanığın öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ek savunma hakkı tanınmadığına, ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mahkemece yapılmış eksik bir incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunmaya ilişkin yasal unsurların oluşmadığı, görevsizlik kararının iddianame yerine geçmesi nedeniyle ek savunma alınmasını gerektirir bir durum olmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanığın olay tarihinde sağ 9-10. kot arasından basit tıbbi müdahale ile giderilemez, sağ 2-3. Kot hizasından sağda pnömotoraksa ve hayati tehlikeye, batın sol alt kadran lateralde batın içi serbest hava ve hayati tehlikeye, sol alt lomber bölgede böbrek yaralanmasına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde katılanı bıçakla yaraladığı olayda, mağdurdaki üç isabetin ayrı ayrı müstakilen hayati tehlike oluşturması karşısında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurulduğunda, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35.maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle 12 yıl olarak kabul edilen makul düzey ile 15 yıl olan üst sınır arasında makul düzeye yakın olacak şekilde ceza tayin edilmesi yerine yazılı şekilde makul düzeyde ceza tayin edilmesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/996 Esas, 2023/261 Karar sayılı kararının teşebbüsün derecesi yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.