Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/426 K.2024/7655

İstinaf bozması üzerine verilen Tarsus

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli ve 2021/20 Esas, 2021/199 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a, 35, 39/1-2, 62, 53. ve 5271 sayılı Kanun'un 283. maddeleri gereğince kazanılmış hakkı gözetilerek 7 yıl 1 ay yerine 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 28.01.2022 tarihli ve 2021/1998 Esas, 2022/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca hesap hatası yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; ceza miktarına, B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanıktan yargılama giderlerinin tahsilinin hukuka aykırı olduğuna, C. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik incelemeye, İlişkindir.

III. GEREKÇE

A.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandığının anlaşıldığı, eylemin sanık tarafından yardım eden sıfatıyla kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan eylem saptanmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.07.2020 tarihli ve 2020/104 Esas, 2020/234 Karar sayılı kararının münhasıran sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine kararın sanık lehine bozulmasından sonra yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yargılama giderleri yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 28.01.2022 tarihli ve 2021/1998 Esas, 2022/174 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h bendi gereği hüküm fıkrasından; “yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline” ibaresi çıkartılarak yerine lehe bozma sonrası yapılan “yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına, diğer yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline", ibaresi eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak,