Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4266 K.2024/1167

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2011 tarihli ve 2006/220 Esas, 2011/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38 ... maddesi delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2011 tarihli ve 2006/220 Esas, 2011/12 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.05.2012 tarihli ve 2012/932 Esas, 2012/3529 Karar sayılı kararı ile aralarında menfaat çatışması bulunduğu belirlenen sanık ... ve inceleme dışı sanık ...'un ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafii tarafından savunmalarının yapılması, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2012 tarihli ve 2012/103 Esas, 2012/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38 ... maddesi delaletiyle 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 14.04.2014 tarihli ve 2013/6204 Esas, 2014/2352 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün re'sen incelenmesi neticesinde onanmasına karar verilmiştir. 5. Anayasa Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2014/13081 Başvuru numaralı kararıyla Anayasa’nın 36 ncı maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki müdafii yardımından yararlanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir. 6. ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2021 tarihli ve 2018/114 Esas, 2021/368 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 39 uncu maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın kardeşi M.A.nın telefon alışverişinden dolayı maktule 9.000 TL borçlu olduğu, maktulün borcun ödenmemesi nedeniyle icra takibi başlattığı, M.A'nın borçtan kurtulmak için kardeşi olan sanık ile görüşüp birlikte sanığın patronu olan T.M'den yardım istedikleri,

TM'nin sanık ve kardeşi ile almış olduğu karar gereği tetikçi H.A. ile görüşüp suçta kullanılan silahı temin ettiği ve H.A'nın da almış olduğu talimat uyarınca maktule ateş ettikten sonra sanığın kullanmakta olduğu kamyonete binerek olay mahallinden uzaklaştığı iddiasıyla sanık hakkında tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme suçundan dava açılmışsa da dosya kapsamından maktul ile M.A arasındaki borç ilişkisinden kaynaklanan husumetin tanık N.D'nin aracı olmasıyla çözüldüğü,

dosyada sanık olarak yargılanan M.A'nın da üzerine atılı tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme suçundan beraat ettiği, sanığın abisinin borcu için tetikçi tutmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, inceleme dışı sanık H.A'nın maktulü öldürdükten sonra bindiği söylenen beyaz renkli kamyonetin kime ait olduğunun ve sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığının da net olarak tespit edilemediği anlaşılmakla sanığın mahkûmiyetine yeterli delil elde edilememiş beraatine karar verilmiştir.

2. Sanık savunması, tanıkların anlatımları, tutanaklar, uzmanlık raporları, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında maktul ... ...'ın isim ve kimlik bilgilerinin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine aykırı davranılmış ise de söz konusu hukuka aykırılık mahallinde hükme eklenmesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdîrine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR