Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/4357 E. , 2024/7496 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1646 E., 2023/614 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf inceleme
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/4357 E. , 2024/7496 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1646 E., 2023/614 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde belirlenmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli ve 2021/211 Esas, 2022/126 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4-2. cümle ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.03.2023 tarihli ve 2022/1646 Esas, 2023/614 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e, 62 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle;takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 3.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına ilişkindir. III. GEREKÇE Olay günü, sanığın yanında kız arkadaşı tanık Nisanur ile sokakta yürürken, yanlarından geçen maktulün bakışlarından rahatsız olan sanığın, 2.43 promil alkollü olan maktule "ne bakıyorsun" diye sorduğu, maktulün ise hiçbir şey söylemeden yoluna devam ederek oturmuş olduğu apartmanın giriş kapısına geldiği esnada sanığın maktulün peşinden giderek yumrukla vurmaya başladığı, alkolün de etkisiyle yere düşen maktule yumruk atmaya devam eden sanığın olay yerinde balkonda bulunan tanık ...'in "ayrılın polis geliyor" diye bağırması üzerine maktulü bırakarak tanık Nisanur ile olay yerinden uzaklaştığı, hastaneye kaldırılan maktulün yüzdeki kemik kırıkları ile birlikte künt kafa travması ve kan aspirasyonu sonucu hayatını kaybettiği anlaşılan olayda, 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, anlaşıldığından bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. a. Dosya kapsamı ve oluşa göre, sanık ile maktulün olay öncesinde tanışmadıkları dolayısıyla aralarında öldürmeyi gerektirir herhangi bir husumetin bulunmadığı, olayın anlık gelişen kavga sonucunda meydana geldiği, Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinin 29.04.2021 tarihli raporunda belirtildiği üzere sanığın evinde bulunan muştanın olay esnasında kullanılmadığı gibi, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun 17.06.2022 tarihli raporunda da, maktulün yaralarının sert ve künt bir cismin (yumruk, tekme vb.) havalesiyle oluşmuş nitelikte oldukları, muşta ile oluşmuş nitelikte olmadıklarının mütalaa edildiği, sanığın öldürme kastı ile hareket etmesi durumunda olay sırasında cebinde bulunan muştayı da kullanarak öldürme eylemini gerçekleştirebilecekken herhangi bir silah kullanmaksızın eylemini gerçekleştirmesi ve sanığın öldürmeye elverişli herhangi bir ciddi engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, oluşan şüphe sanığın lehine değerlendirilerek kastının yaralamaya yönelik olduğunun kabulü ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan aldırılan adli rapora göre beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak maktule yönelik, 5237 sayılı Kanun'un 86/3-b maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 87/4- 2. cümlesi uyarınca üst sınıra yakın ceza verilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken suç vasfının hatalı belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. b. Sanığın sabıkalı geçmişi, dosya içeriğine yansıyan kişiliği, sosyal ilişkileri, suçtan sonra kaçtığı için bir süre yakalanamaması ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin bir atıfet maddesi olmaması birlikte değerlendirildiğinde ceza şahsileştirilirken hakkaniyete uygun olarak takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.03.2023 tarihli ve 2022/1646 Esas, 2023/614 Karar sayılı kararının suç vasfı ve takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üyeler ... ve ...'ın kararın onanması gerektiği şeklindeki karşı oyları nedeniyle oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.