Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4478 K.2025/2014

Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2021 tarihli ve 2020/299 Esas, 2021/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 16.02.2023 tarihli ve 2021/1924 Esas, 2023/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, taksir hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine aksi düşüncede sanığın kasten yaralamadan sorumlu tutulmasına, haksız tahrike, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın ateşli silahla mağdurun kasık ve genital bölgelerini hedef gözeterek en az 6 el ateş etmesi,

atışlardan iki adedinin müstakilen öldürücü olması ve amacına ulaştığını düşünerek olay yerinden ayrılması dikkate alındığında sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, sanık lehine haksız tahrik indirim koşullarının oluşmadığı, mevcut delillerle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 16.02.2023 tarihli ve 2021/1924 Esas, 2023/272 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy

17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY İnceleme konusu yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu yapılan husus sanık hakkındaki suç vasfının ne olacağı yolundadır. İncelenen davada sanık ... ile mağdur ... 15 yıllık arkadaşlardır.

Bu arkadaşlar yanlarında üçüncü bir kişi Sedat olduğu halde çapkınlık konusunda kendi aralarında konuşmaya başlamışlar bu sırada mağdurun çapkınlık yaptığından bahsettiği bir kadının kendi eşi olabileceğini düşünmesi üzerine aralarında bir tartışma başlamış ve ardından sanık mağdura tabancası ile ateş etmiştir. Mağdurda alt bacak, üst bacak, sağ kasık, sağ testis bölgesi, sol femur isabet almak üzere toplam 6 ateşli silah girişi gerçekleşmiştir.

Yine rıza ile teslim edilen sanık tabancası üç adet dolu fişeğin daha şarjör içerisinde bulunduğu anlaşılmıştır. Bu atışlar sonunda mağdurda hayati tehlike ile birlikte ikinci derecede kemik kırıkları oluşmuştur. Ani gelişen olayda sanığın bir şüphe üzerine yakın mesafeden mağdura ateşli silahla ve tabancadaki tüm fişekleri dahi boşaltmadan tamamen mağdurun alt vücut bölgesine yönelen eyleminin vasfının yaralama olarak tanımlanması gerekir.

Zira imkan varken sanık mağdurun üst beden bölgesini yani öldürücü olan bölgeyi hedef almamış ve engel hal yokken kendiliğinden eyleme son vermiştir. Olayda bacak bölgesinin özellikle seçildiğini gösteren mafyatik bir olguda yoktur. Bu nedenle sanık eyleminin yaralama olarak tanımlanması gerekir iken TCK 81 ve 35. maddeler uyarınca adam öldürmeye teşebbüs vasfı ile düzenlenen mahkumiyet hükmünün onanması yolunda görüş bildiren Sayın çoğunluğa iştirak etmiyorum. 27.03.2025