Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/4521 E. , 2025/2015 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/950 E., 2023/47 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemes
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/4521 E. , 2025/2015 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/950 E., 2023/47 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.04.2021 tarihli ve 2019/640 Esas, 2021/175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.01.2023 tarihli ve 2021/950 Esas, 2023/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine, haksız tahrik ve takdiri indim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine, eylemin kasten yaralama olarak kabul edilmesi gerektiğine, lehe hükümlere ilişkindir. III. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre; olay günü aynı inşaatta çalışan sanık ile katılan arasında katılanın kıyafetlerinin yerinin değiştirilmesi meselesinden tartışma çıktığı, yerden aldığı keserle bir defa katılanın başına vurduğu, olay nedeniyle katılan hakkında düzenlenen İstanbul Adli Tıp Kurumunun 22.03.2017 tarihli raporunda katılanın hayati tehlike geçirdiğinin belirtildiği ancak bu hususun yeterince aydınlatılmadığı ayrıca katılanda kemik kırığı oluşup oluşmadığı gibi hususlarda da görüş belirtilmediği anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Kuruluna sevki ile yapılacak muayenesi sonucunda yaralanmasının 5237 sayılı Kanun'un 86. ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütleri kapsayacak ve yaralanmasının niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde ayrıntılı kesin raporu alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri "eksik inceleme" nedeniyle yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.01.2023 tarihli ve 2021/950 Esas, 2023/47 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği, başkaca yönleri incelenmeksizin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.