Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4662 K.2023/4834

Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in, Covid-19 izninde bulunduğu sırada, adam öldürme eyleminden dolayı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44 ncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca 20 gün süreyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 18.05.2021 tarihli ve 2021/14 sayılı kararına karşı hükümlü tarafından yapılan şikâyetin reddi ile disiplin kurulu kararının onaylanmasına ilişkin Kırıkhan İnfaz Hâkimliğinin 14.06.2021 tarihli ve 2021/607 Esas,

2021/623 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin 07.07.2021 tarihli ve 2021/399 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.04.2023 tarihli ve 94660652-105-31-10413-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve 2023/41373 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve 2023/41373 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre. 1- 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 23 ncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 37 nci maddesine, "Hükümlünün duruşma, sağlık, eğitim ve çalışma gibi nedenlerle geçici olarak kurum dışında bulunduğu yerler de bu fıkranın uygulanması bakımından kurum olarak kabul edilir." şeklinde eklenen düzenlemeden sonra 02.05.2021 tarihinde,

hükümlünün Covid-19 nedeniyle geçici olarak ceza infaz kurumu dışında bulunduğu sırada adam öldürme eylemini gerçekleştirdiği yerin kurum olarak kabul edilmesi gerektiğinden bahisle, hükümlü hakkında disiplin cezası uygulanmış ise de.

5275 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkra metni dikkate alındığında, maddede belirtilen "sağlık nedeniyle kurum dışında bulunduğu yer" ibaresinin dar uygulanması gerektiği, kanun koyucunun amacının hükümlünün tedavi edilmesi, aşı yapılması ve benzeri sebeplerle götürüldüğü sağlık kuruluşlarında gerçekleştirdiği eylemleri yönünden disiplin cezasının uygulanması,

bu amaçlardan bağımsız olarak sağlık sebebiyle kurum dışında bulunduğu esnada gerçekleştirilen ve suç teşkil eden eylemler bakımından genel hükümlere göre soruşturma yapılmasının gerektiği, bu itibarla hükümlünün ceza infaz kurumu dışında, Covid-19 izni sırasında gerçekleştirdiği eylemin kurum olarak kabul edilen yerlerde işlenmemiş olduğu gözetilerek hakkında disiplin cezası verilemeyeceği;

ancak genel hükümlere göre suç teşkil ettiği kabul edilen eylemi nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasının ve soruşturma yapılmasının mümkün olduğu cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, Kabule göre de.

2- 4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanunu’nun 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, “İnfaz hâkimi, inceleme sonunda şikâyeti yerinde görmezse reddine; yerinde görürse, yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü tarafından yapılan şikâyetin sadece reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca disiplin cezasının onaylanmasına da karar verilemeyeceği gözetilmeksizin itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir. 2. 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 23 ncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 37 nci maddesine, "Hükümlünün duruşma, sağlık, eğitim ve çalışma gibi nedenlerle geçici olarak kurum dışında bulunduğu yerler de bu fıkranın uygulanması bakımından kurum olarak kabul edilir." şeklinde bir düzenleme yapılmış ise de, hükümlünün 02.05.2021 tarihinde, ceza infaz kurumu dışında, Covid-19 izni sırasında gerçekleştirdiği eylem nedeniyle,

37 nci maddeye dayanılarak disiplin cezası verilemeyeceği, ancak genel hükümlere göre suç teşkil ettiği kabul edilen eylemi nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasının ve soruşturma yapılmasının mümkün olduğu gözetilerek şikayetin kabulü yerine reddine dair verilen karar yerinde olmadığı gibi 4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanunu’nun 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan, “İnfaz hâkimi, inceleme sonunda şikâyeti yerinde görmezse reddine;

yerinde görürse, yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü tarafından yapılan şikâyetin sadece reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca disiplin cezasının onaylanmasına da karar verilemesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a yakırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR