Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4797 K.2024/4747

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2015 tarihli ve 2009/915 Esas, 2015/46 Karar sayılı mahkûmiyet kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/11172 Esas, 2020/18047 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında kurulan hükümde temel cezada alt sınırdan sonuca etkili olacak şekilde uzaklaşılarak en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı Kanun’un 87/1-(d) ve 87/1-son maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden sanığın cezasında ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 87/3 maddesi gereğince artırım yapılması, kabule göre hesap hatası yapılarak fazla ceza tayin edilmesi nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

2. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2021/183 Esas, 2023/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-(d), 87/1-son ve 53/1 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; sanığın suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, ilk haksız hareket katılandan kaynaklandığından sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılması ve sanığın cezasında takdiri indirim yapılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılanın yeğenleri ... ve ... ile ... D. arasında husumet bulunduğu, sanığın, ...'ün arkadaşı olduğu, olay günü taraflar arasında çıkan tartışmada silahla ateş edilmesi üzerine katılanın olaya dahil olduğu, sanığın tehdit amaçlı katılana ateş ettiği, katılanın da sanığa bıçakla hamle yaptığı ancak isabet ettiremediği, sanığın silahın kabzası ile katılanın kafasına vurarak frontal kemikte deplase fraktüre ve pnömosefaliye neden olduğu, katılanın yaşamsal tehlike geçirdiği, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır(4) derecede etkilediği olayda;

1. Sanığın katılanı yaralama eylemini silah kazbası ile gerçekleştirdiği olayda sanığın hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-(d), 87/1-son maddesi gereğince hüküm kurulması ve uygulama sırasında 5237 sayılı Kanun'un 87/1-son maddesine göre ceza miktarının "3 yıl hapis cezası" olarak belirlenmesi yerine "5 yıl hapis cezası" olarak belirlenmesinin hatalı olduğu anlaşılmış ise de, doğru uygulamanın 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-(e), 87/1-(d), 87/1-son maddesi gereğince temel cezada sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması şeklinde olduğu,

sanığın hatalı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan ikinci kez yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından ve aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın ikrara yönelen savunması, katılan beyanı ve tanık anlatımları ile saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılandan, sanığa yönelen haksız söz ve davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında uygulanmadığı anlaşıldığından, hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2021/183 Esas, 2023/185 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,