Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4819 K.2024/7400

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2014 tarihli ve 2014/348 Esas, 2014/653 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 10.12.2018 tarihli ve 2017/16768 Esas, 2018/10119 Karar sayılı ilamı ile;

"Sanığın, ruhsatsız olarak işletilmesinden dolayı mühürlenen iş yerinde faaliyete devam ederek mührü bozduğundan bahisle açılan kamu davasında; sanığın savunmasında ruhsatının bulunduğunu ancak tadilat aşamasında kaybettiğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, 11.12.2014 havale tarihli temyiz dilekçesi ekinde 18.06.2004 tarihli İçkisiz İstirahat Eğlence Yeri İşletme İzin Belgesi suretini ibraz etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından katılan ...’ndan suç tarihinde sanığın iş yerinin ruhsatı bulunup bulunmadığının sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulması"

gerekçeleriyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2019 tarihli ve 2019/166 Esas, 2019/1223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.10.2022 tarihli ve 2020/2979 Esas, 2022/17282 Karar sayılı ilamı ile;

"Sanığa isnat edilen mühür bozma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması"

gerekçeleriyle, bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2023/978 Esas, 2023/1251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği özetle; eksik araştırma yapıldığı, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, işyerini ruhsatsız olarak işletmesi nedeniyle belediye görevlileri tarafından 13.04.2012 tarihinde mühürlenerek kapatıldığı halde 12.12.2013 tarihinde yapılan kontrolde mührü bozup işyerinde faaliyetine devam ettiğinin tespit edildiği, bu suretle sanığın mühür bozma suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Sanık hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, sanığın mühür bozma suçunu işlediği sabit kabul edilip temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde bendinde açıklanan nedenle Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2023/978 Esas, 2023/1251 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,