Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4799 K.2023/5354

Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıvermeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun gereğince 23.12.2000 tarihinden itibaren şartla salıverilmesine ilişkin Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 23.12.2000 tarihli ve 2000/306 müteferrik sayılı kararını müteakip, adı geçen hükümlünün 15.04.2001 tarihinde kasten yeniden suç işlediğinden bahisle şartla tahliye kararının geri alınmasına ve ikinci suçun işlendiği 15.04.2001 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 14.02.2015 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2003 tarihli ve 2003/73 müteferrik sayılı kararı üzerine,

hükümlünün 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 52 nci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinde yapılan değişiklik kapsamında çocuk cezaevinde geçirdiği sürenin halen infaz ettiği cezadan 1 günün 2 gün olarak mahsup edilmesi talebinin kabulüne ve hükümlü hakkında yeniden müddetname düzenlenmesine dair Karabük İnfaz Hakimliğinin 17.02.2021 tarihli ve 2021/275 Esas, 2021/334 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 05.05.2021 tarihli ve 2021/267 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.04.2023 tarihli ve 94660652-105-78-13662-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve 2023/48536 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve 2023/48536 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasında "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.", üçüncü fıkrasında "Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç;

infaz rejimine ilişkin hükümler derhal uygulanır." şeklindeki, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un “Koşullu Salıverme” başlıklı 107 nci maddesinin beşinci fıkrasında, "Koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında, hükümlünün onsekiz yaşını dolduruncaya kadar infaz kurumunda geçirdiği bir gün, iki gün olarak dikkate alınır" düzenlemesinde yer alan "onsekiz" ibaresinin 06.12.2006 tarihli ve 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 28 nci maddesiyle "onbeş" olarak değiştirildiği ve,

15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğü giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 52 nci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinde yapılan "(1) 30.3.2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından.

26.9.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132,133,134, 135,136,137 ve 138),

uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12.4.1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl’lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır..(3) 30.03.2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından, tabi olduğu infaz rejimine göre belirlenen koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında, hükümlünün onbeş yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, üç gün;

onsekiz yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, iki gün olarak dikkate alınır.” şeklindeki değişiklikler nazara alındığında, Hükümlünün, Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.1996 tarihli ve 1996/60 Esas, 1996/82 Karar sayılı kararı ile 20 yıl ağır hapis cezasına mahkum edildiği, ...

Cumhuriyet Başsavcılığınca, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden önce işlenmiş olan suçlar nedeniyle hakkında verilen 20 yıl hapis cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 19 uncu maddesi gereğince 1/2 oranı üzerinden ve ayda 6 gün indirim yapılarak 30.10.2003 tarihli müddetnamenin tanzim edildiği, 08.01.1978 doğumlu olan hükümlünün 16.02.1995-08.01.1996 tarihleri arasında 501 gün tutuklu olduğu ve 18 yaşını doldurmadığı, hükümlünün tutuklu kaldığı 501 günlük sürenin evvelce 20 yıl ağır hapis cezasından mahsubuna karar verildiği,

İkinci suçun işlendiği 15.04.2001 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 14.02.2015 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2003 tarihli ve 2003/73 müteferrik sayılı kararının infazının 24.01.2003-19.11.2014 tarihleri arasında tamamlandığı, hükümlü hakkında Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli ve 2018/415 değişik iş sayılı içtima kararının verildiği (41 yıl 13 ay 1 gün), ...

Cumhuriyet Başsavcılığının 07.08.2018 tarihli ve 2018/1572 dosya nolu müddetnamesinin tanzim edildiği, bu halde hükümlünün 16.02.1995-08.01.1996 tarihleri arasında 501 gün tutuklu olduğu ve 18 yaşını doldurmadığı sürelere ilişkin dosyada infazın 19.11.2014 tarihinde tamamlandığı anlaşılmakla, 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 52 nci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinde yapılan değişikliğin hükümlü lehine uygulanamayacağı gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (l) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin (4) üncü fıkrası.

"30.3.2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından, tabi olduğu infaz rejimine göre belirlenen koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında, hükümlünün onbeş yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, üç giin; onsekiz yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, iki gün olarak dikkate alınır." Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Hükümlünün koşullu salıverilme süresinin ve buna bağlı olarak denetim süresinin hükümlü lehine düzenleme getiren 5275 sayılı Kanun’un geçici 6 ncı madde hükmü dikkate alınarak yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu, ancak bu belirleme yapılırken daha önceki koşullu salıverilme tarihinin değiştirilmesinin mümkün olmadığı,

belirlemenin lehe yapılan değişiklik nedeniyle ceza infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin tespiti ve bu tespite göre denetim süresinin belirlenmesi ile sınırlı olduğunun kabulü gerektiği, koşullu salıverilen hükümlünün hapis cezası gerektiren ikinci suçu bu belirlenen denetim süresi içinde işlemesi halinde koşullu salıverilmenin geri alınmasına karar verilmesi gerekmektedir.

4. Dosya kapsamından 08.01.1978 doğumlu olan hükümlünün 15 yaşından büyük ancak 18 yaşından küçük olduğu dönemde işlemiş olduğu suç nedeniyle 16.02.1995-08.01.1996 tarihleri arasında 501 gün tutuklu kaldığı anlaşılmaktadır.

5. Hükümlünün, Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.1996 tarihli ve 1996/60 Esas, 1996/82 Karar sayılı kararı ile 20 yıl ağır hapis cezasına mahkum olduğu ve bu cezasının infazı sırasında aynı mahkemenin 23.12.2000 tarihli ve 2000/306 müteferrik sayılı kararı ile 4616 sayılı 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıvermeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun gereğince 23.12.2000 tarihinden itibaren şartla salıverilmesine karar verilmiştir.

6. 7242 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin (4) üncü fıkrasında yer alan “30.3.2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından, tabi olduğu infaz rejimine göre belirlenen koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında, hükümlünün onbeş yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, üç giin;

onsekiz yaşını dolduruncaya kadar ceza infaz kurumunda geçirdiği bir gün, iki gün olarak dikkate alınır.” hükmü, maddede açıkça belirtildiği gibi sadece koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında dikkate alınabilir,

daha önce koşullu salıverilmesine karar verilen ancak denetim süresi içerisinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı suç işlemesi nedeniyle koşullu salıverilme kararının geri alınmasına karar verilen hükümlüler yönünden bu düzenleme dikkate alınarak yaşları gereği ceza infaz kurumunda kaldıkları sürenin yeniden hesaplanarak 5275 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin 13 üncü fıkrası uyarınca aynen infazına karar verilmesi gereken süreden ya da işlediği başka bir suç nedeniyle verilen cezasından mahsubuna karar verilmesi mümkün değildir.

7. Bu açıklamalara göre somut olay değerlendirildiğinde, hükümlünün, 15-18 yaş grubunda bulunduğu sırada ceza infaz kurumunda kaldığı bir günün iki gün olarak sayılmasına ve infazına konu cezasından mahsubuna dair İnfaz Hakimliği kararına karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz mercince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR